تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٨ - تفسير او از اسرار نهفته درون سينهها آگاه است

و از آنجا كه يكى از مؤثرترين وسائل تربيت و طرق انذار، توجه دادن به سرنوشت اقوام و امتهاى پيشين است، آيه بعد، يك نگاه اجمالى به زندگى آنها افكنده، سپس انسانها را مخاطب ساخته، مى‌گويد:" آيا خبر كافرانى كه قبل از شما بودند، به شما نرسيده است كه چگونه طعم تلخ گناهان بزرگ خود را چشيدند و در آخرت نيز عذاب دردناك از آن آنها است"؟! (أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَبَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ فَذاقُوا وَبالَ أَمْرِهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ‌) [١] شما از كنار شهرهاى بلا ديده و ويران شده آنها، در مسير خود به سوى شام و مناطق ديگر عبور مى‌كنيد، نتيجه كفر و ظلم و عصيانگرى آنها را با چشم مى‌بينيد، و اخبار آنها را در تاريخ مى‌خوانيد، همانها كه طومار زندگانيشان با طوفان و سيلاب درهم پيچيده شد، و يا صاعقه‌ها خرمن عمرشان را آتش زد، و يا زلزله‌هاى ويرانگر آنها را به كام زمين فرو كشيد، و يا تندباد سنگينى اجسام آنها را چون پر كاه به هر سو پرتاب كرد، اين عذاب دنياى آنها بود، در آخرت نيز عذاب دردناكى در انتظارشان است.

*** آيه بعد به منشا اصلى اين سرنوشت دردناك اشاره كرده مى‌افزايد:" اين به خاطر آن بود كه رسولان آنها با دلائل روشن و معجزات به سراغشان مى‌آمدند ولى آنها از روى كبر و غرور مى‌گفتند:" آيا انسانهايى مى‌خواهند ما را هدايت كنند"؟ مگر چنين چيزى ممكن است؟ (ذلِكَ بِأَنَّهُ كانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالُوا أَ بَشَرٌ يَهْدُونَنا).

و با اين منطق پوشالى به مخالفت با آنها برخاستند" و كافر شدند و از قبول حق سر برتافتند" (فَكَفَرُوا وَ تَوَلَّوْا).

---

[١]" وبال" از ماده" وبل" و" وابل" به معنى باران سنگينى است و به هر موضوع مهمى كه انسان از زيان آن بيمناك است" وبال" گفته مى‌شود.