تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٠ - تفسير سرچشمه نفاق و نشانههاى منافقان!
آيه بعد به دومين نشانه آنها پرداخته چنين مىگويند:" آنها سوگندهايشان را سپر ساختهاند، تا مردم را از راه خدا بازدارند" (اتَّخَذُوا أَيْمانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ).
" آنها كارهاى بسيار بدى انجام مىدهند" (إِنَّهُمْ ساءَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ).
چرا كه در ظاهر ابراز ايمان مىكنند، و در باطن كفر مىورزند، و در طريق هدايت مردم به آئين حق، ايجاد مانع مىنمايند، و چه عملى از اين بدتر و زشتتر؟.
" جنة" از ماده" جن" (بر وزن فن) در اصل به معنى پنهان كردن چيزى از حس است، و" جن" (بر وزن سن) به خاطر اينكه موجودى است ناپيدا، اين واژه بر او اطلاق مىشود، و از آنجا كه" سپر" انسان را از ضربات اسلحه دشمن، مستور مىدارد در لغت عرب به آن،" جنة" گفته مىشود، و باغهاى پردرخت را نيز به خاطر مستور شدن زمينهايشان،" جنت" مىگويند.
به هر حال، اين يكى از آثار نفاق است، كه خود را در زير پوششى از نام مقدس خداوند، و سوگندهاى غلاظ و شداد، قرار مىدهند تا چهره واقعى خويش را مكتوم دارند، عواطف مردم را به سوى خود جلب كرده و از اين طريق به اغفال آنها بپردازند و" فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ" كنند.
اين تعبير ضمنا نشان مىدهد كه آنها دائما با مؤمنان در حال جنگ و ستيزند، و هرگز نبايد فريب اين ظاهرسازى و چربزبانى آنها را خورد، زيرا انتخاب سپر مخصوص ميدانهاى نبرد است.
درست است كه در بعضى از مواقع، انسان چارهاى جز سوگند ندارد، و يا لا اقل سوگند كمك به بيان اهميت موضوع مورد نظر مىكند، ولى نه سوگند دروغ، و نه سوگند براى هر چيز و هر كار كه اين شيوه منافقان است.
در آيه ٧٤ سوره توبه مىخوانيم يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا وَ لَقَدْ قالُوا كَلِمَةَ