تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٧ - هدف بعثت پيامبر

در آيه فوق هدف اين بعثت را در سه امر خلاصه كرده كه يكى جنبه مقدماتى دارد و آن تلاوت آيات الهى است، و دو قسمت ديگر يعنى" تهذيب و تزكيه نفوس" و" تعليم كتاب و حكمت" دو هدف بزرگ نهايى را تشكيل مى‌دهد.

آرى پيامبر ص آمده است كه انسانها را هم در زمينه علم و دانش، و هم اخلاق و عمل، پرورش دهد، تا به وسيله اين دو بال بر اوج آسمان سعادت پرواز كنند، و مسير الى اللَّه را پيش گيرند، و به مقام قرب او نائل شوند.

اين نكته نيز شايان توجه است كه در بعضى از آيات قرآن" تزكيه" مقدم بر" تعليم" و در بعضى" تعليم" مقدم بر" تزكيه" شمرده شده، يعنى از چهار مورد در سه مورد تربيت بر تعليم مقدم است، و در يك مورد تعليم بر تربيت مقدم.

اين تعبير ضمن اينكه نشان مى‌دهد اين دو امر در يكديگر تاثير متقابل دارند (اخلاق زائيده علم است همانگونه كه علم زائيده اخلاق است) اصالت تربيت را مشخص مى‌سازد، البته منظور علوم حقيقى است نه اصطلاحى در لباس علم.

فرق ميان" كتاب" و" حكمت" ممكن است اين باشد كه اول اشاره به قرآن و دومى به سخنان پيامبر ص و تعليمات اوست كه" سنت" نام دارد.

و نيز ممكن است" كتاب" اشاره به اصل دستورات اسلام باشد، و" حكمت" اشاره به فلسفه و اسرار آن.

اين نكته نيز قابل توجه است كه" حكمت" در اصل به معنى منع كردن به قصد اصلاح است، و لجام مركب را از اين جهت" حكمت" گويند كه او را منع و مهار كرده، و در مسير صحيح قرار مى‌دهد، بنا بر اين مفهوم آن دلائل عقلى است، و از اينجا روشن مى‌شود كه ذكر كتاب و حكمت پشت سر يكديگر مى‌تواند اشاره به دو سرچشمه بزرگ شناخت يعنى" وحى" و" عقل" بوده باشد،