حاکم می‌شود افضل نسبی باشد نه افضل واقعی ؟ یعنی از نظر سیاستمداری و اداره امور الیق از دیگران باشد و لو اینکه از جنبه‌های دیگر خیلی پستتر است . مدیر و سیاستمدار خوبی باشد و خائن نباشد . آیا معصوم هم باشد یا نه ؟ چه لزومی دارد ؟ ! نماز شب خوان هم باشد یا نه ؟ چه لزومی دارد ؟ ! مسائل فقهی را هم بداند یا نه ؟ چه لزومی دارد که بداند ؟ ! در این مسائل‌ رجوع می‌کند به دیگران . یک افضلیت نسبی کافی است . این ، تابع اینست‌ که ما این مسئله را فقط در سطح حکومت ، و کوچک گرفتیم . و این ، اشتباه‌ بسیار بزرگی است که احیانا قدما ( بعضی از متکلمین ) هم گاهی چنین‌ اشتباهی را مرتکب می‌شدند . امروز این اشتباه خیلی تکرار می‌شود . تا می‌گویند امامت ، متوجه مسئله حکومت می‌شوند در حالیکه مسئله حکومت از فروع و یکی از شاخه‌های خیلی کوچک مسئله امامت است و این دو را نباید با یکدیگر مخلوط کرد . پس مسئله امامت چیست ؟

امام جانشین پیغمبر است در بیان دین

در مورد مسئله امامت ، آنچه که در درجه اول اهمیت است ، مسئله‌ جانشینی پیغمبر است در توضیح و تبیین و بیان دین منهای وحی . البته بدون‌ شک کسی که به او وحی می‌شد ، پیغمبر اکرم بود و بس و با رفتن ایشان‌ مسئله وحی و رسالت به کلی قطع شد . مسئله امامت اینست که آیا با رفتن‌ پیغمبر ، بیان آن تعلیمات آسمانی که دیگر در آنها اجتهاد و رأی شخصی‌ وجود ندارد ، در یک فرد متمرکز بود به طوری که مانند پیغمبر ( ص ) مردم‌ هر چه از او در مسائل دینی سؤال می‌کردند ، می‌دانستند که پاسخ وی مر حق و حقیقت است و رأی و فکر شخصی نیست که ممکن است اشتباه کرده باشد و روز