امامت و رهبری - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٨
برای خودش امتیاز درست میکند . در آیه الیوم اکملت لکم دینکم دیدیم که قبلش این بود : « الیوم یئس الذین کفروا من دینکم فلا تخشوهم و اخشون میگوید دیگر کافران امیدی به این دین ندارند یعنی آنها دیگر از اینکه از آن راهی که بر علیه اسلام مبارزه میکردند بتوانند بر این دین پیروز شوند مأیوسند ، فهمیدند که دیگر کارشان پیش نمیرود . « فلا تخشوهم »دیگر از ناحیه کافران نگرانی نداشته باشید . « و اخشون »ولی از من بیم داشته باشید ، که عرض کردم مقصود اینست که بیم داشته باشید زیرا اگر در داخلتان خراب بشوید ، به حکم سنتی که من دارم که هر قومی چنانچه [ در جهت فساد ] تغییر بکند من هم نعمت خویش را از آنها سلب میکنم ، [ نعمت اسلام را از شما سلب مینمایم . ] در اینجا " و اخشون " کنایه است از اینکه از خودتان بترسید ، از من بترسید از باب اینکه از خودتان بترسید یعنی بیم از داخل است ، دیگر از خارج بیمی نیست . از طرفی هم میدانیم که این آیه در سوره مائده است و سوره مائده آخرین سورهای است که بر پیغمبر نازل شده یعنی این آیه در همان دو سه ماه آخر عمر پیغمبر در وقتی که اسلام قدرتش بسط یافته بود نازل گردیده است . در آیهای که قبلا عرض کردم نیز همین مطلب را که از داخله مسلمین بیم هست ولی از خارج بیم نیست میبینیم . میگوید : « یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته و الله یعصمک من الناس »اصلا ما غیر از این آیه ، دیگر آیهای در قرآن نداریم که بخواهد پیغمبر را [ به انجام کاری ] تشویق کند . مثل اینست که شما میخواهید کسی را به کاری تشویق کنید ، او یک قدم جلو میگذارد و یک قدم عقب ، بیم دارد .