سپس می‌گوید : « فمن این یختار هؤلاء الجهال » چنین مقامی را که ابراهیم‌ ( ع ) بعد از نبوت به آن نائل می‌شود این نادانان چگونه می‌خواهند انتخاب‌ کنند ؟ ! اصلا این مقام می‌تواند انتخابی باشد ؟ ! « ان الامامة هی منزلة الانبیاء و ارث الاوصیاء » امامت از منازل انبیاء وارث اوصیاست یعنی‌ یک امر وراثتی است به این معنی که استعداد آن از هر نسل به نسل بعد منتقل شده است ، نه وراثت قانونی « ان الامامه خلافه الله » امامت خلافه‌ الله است همانی که آدم اول داشت « و خلافة الرسول » و خلافت پیغمبر . بعد می‌فرماید : « ان الامامة زمام الدین » . . . امامت زمام دین ، نظام‌ مسلمین ، صلاح دنیا ، عزت مؤمنین ، اس و ریشه اسلام و شاخه بلند اسلام‌ است . « بالامام تمام الصلوش و الزکاش و الصیام و الحج و الجهاد » الی‌ آخر .

نتیجه

از مجموع اینها ما به منطقی می‌رسیم که اگر آنرا قبول کنیم یک اساس‌ دارد و اگر فرضا کسی آنرا رد کند سخن دیگری است . این منطق غیر از این‌ مسائل خیلی سطحی و پیش پا افتاده‌ای است که مانند اغلب متکلمین بگوئیم‌ بعد از پیغمبر ( ص ) ابوبکر خلیفه شد و علی ( ع ) خلیفه چهارم شد . آیا علی باید خلیفه اول باشد یا مثلا چهارم ؟ آیا شرائط امامت در ابوبکر جمع‌ بود یا جمع نبود ؟ و بعد برویم سراغ شرائط امامت به معنی شرائط زمامداری‌ مسلمین . البته این مطلب یک مطلب اساسی است و شیعه از نظر شرائط زمامداری نیز ایرادهایی گرفته‌اند و ایرادهای بجایی هم گرفته‌اند ولی اصولا مسئله امامت را تحت این عنوان طرح کردن که آیا شرایط امامت در ابوبکر جمع بود یا جمع نبود صحیح نیست . اصلا خود سنی هم به چنین مقامی اقرار ندارد . خلاصه مطلب به عقیده اهل