مال مردم و مردم حق انتخاب دارند . ولی مسئله به این سادگی نیست . از نظر مجموع آنچه که ما در شیعه می‌بینیم این مسئله که خلافت علی ( ع ) و سایر ائمه علیهم السلام تنصیصی بوده است ، فرع بر یک مسئله دیگر است که‌ آن مسئله دیگر اساسیتر از این مسئله است . در اینجا سؤالی مطرح می‌شود و آن اینکه ائمه علیهم السلام دوازده نفر بیشتر نبودند . بعد از دوازده امام تکلیف حکومت چیست ؟ فرض کنیم‌ همانطور که پیغمبر اکرم علی ( ع ) را تعیین فرمود حضرت امیر حاکم می‌شد ، بعد امام حسن ( ع ) و بعد امام حسین ( ع ) تا می‌رسید به حضرت حجت ( ع ) . در این صورت قهرا بر اساس فلسفه‌ای که ما شیعیان در این باب داریم ، موجبی هم برای غیبت امام زمان در کار نبود . ایشان هم مثل پدرانشان یک‌ عمر کوتاهی می‌کردند و از دنیا می‌رفتند . بعد از ایشان چطور ؟ آیا امامها از دوازده تا بیشتر می‌شدند ؟ نه . پس باید مسئله دیگری در میان مردم‌ باشد : مسئله حکومت به شکل عادی ، در همین وضعی که الان موجود است . حضرت حجت در زمان غیبت که نمی‌توانند زمامدار مسلمین باشند . باز مسئله‌ زمامداری و حکومت دنیاوی سرجای خودش هست .

حکومت یکی از شاخه‌های امامت است

ما هرگز نباید چنین اشتباهی را مرتکب شویم که تا مسئله امامت در شیعه‌ مطرح شد بگوئیم یعنی مسئله حکومت ، که در نتیجه مسئله به شکل خیلی‌ ساده‌ای باشد و این فروعی که برایش پیدا شده است پیدا شود و بگوئیم حالا که فقط مسئله حکومت و اینکه چه کسی حاکم باشد مطرح است ، آیا آن کسی که‌ می‌خواهد حاکم باشد حتما باید از همه افضل باشد یا نه ، ممکن است کسی که‌