بدون خونریزی ، بدون هیچ ناراحتی و بدون اینکه کوچکترین آسیبی به کسی‌ برسد . شاید پیغمبر اکرم که اینهمه عنایت داشت به اینکه مکه را بدون‌ خونریزی فتح کند ، غیر از مسئله حرمت کعبه که می‌خواست محفوظ بماند ، این مسئله را نیز در نظر داشت . اگر در جای دیگری می‌جنگیدند ، چنانچه صد مسلمان هم کشته می‌شدند ، کسی به حساب چیزی نمی‌گذاشت ، ولی اگر در فتح‌ مکه به مسلمانها آسیبی می‌رسید ، می‌گفتند ببینید ! همان کاری که بر سر اصحاب فیل آمد ، بر سر اصحاب محمد آمد . پیغمبر اکرم مکه را آنچنان فتح‌ کرد که خون هم از دماغ کسی نیامد ، نه از مسلمین و نه از کفار . فقط خالد بن ولید روی کینه‌های خودش ، در گوشه‌ای از مکه که عده‌ای مقاومت می‌کردند ، دو سه نفر از آنها را کشت . بعد که این خبر به پیغمبر اکرم رسید عجیب‌ آنها را تهدید کرد که چرا چنین کاری کردید ؟ ! و تبری جست : خدایا من از تو تبری می‌جویم از کاری که این مرد کرد و من هرگز به این کار راضی نبودم.
این بود که فتح مکه از نظر روانی اثر فوق العاده‌ای در مردم جزیرش العرب گذاشت . گفتند معلوم می‌شود که وضع دیگری است . محمد ( ص ) آمد مکه را تصرف کرد و هیچ آسیبی هم به او نرسید . بعد از این بود که دیگر مردم جزیرش العرب تسلیم می‌شدند ، هی آمدند و اسلام اختیار کردند . آیه‌ قرآن می‌فرماید : « لا یستوی منکم من انفق من قبل الفتح و قاتل اولئک اعظم‌ درجة من الذین انفقوا من بعد و قاتلوا » [١] در نزد خدا مردمی که قبل‌ از فتح مکه برای اسلام فداکاری جانی یا مالی کردند ، با آنها که بعد از فتح مکه چنین کردند برابر نیستند .

[١] سوره حدید آیه . ١٠