می‌دهد که پیغمبر اکرم برای بعد از خودش فتنه‌هایی را پیش بینی می‌کرد که‌ مسلما یکی از آنها همین بوده است . این مطلب [ که چرا قرآن این موضوع را به اسم بیان نکرده است ] را اینطور پاسخ می‌گویند که اولا بنای قرآن بر اینست که مسائل را به صورت‌ اصل بیان بکند و ثانیا پیغمبر اکرم یا خدای تبارک و تعالی نمی‌خواست در این مسئله‌ای که بالاخره هوا و هوسها دخالت می‌کند ، مطلبی به این صورت‌ طرح شود گو اینکه [ صورت طرح شده را هم ] اینها آمدند به صورت توجیه و اجتهاد و این حرفها گفتند که نه ، مقصود پیغمبر چنین و چنان بوده است . یعنی اگر آیه‌ای هم به طور صریح [ در این خصوص وجود داشت ، باز آنرا توجیه می‌کردند ] . پیغمبر ( ص ) در گفتار خودش به طور صریح گفت : « هذا علی مولاه » دیگر از این صریحتر چه می‌خواهید ؟ ! ولی خیلی فرق است‌ میان گفتار پیغمبر با این صراحت را زمین زدن و آیه قرآن را با وجود کمال‌ صراحت اسمی در آن ، همان روز اول بعد از وفات پیغمبر زمین زدن . و لهذا من این جمله را در مقدمه آن کتاب ( خلافت و ولایت ) نقل کرده‌ام که یک‌ یهودی در زمان حضرت امیر می‌خواست عموم مسلمین را سر کوفت بدهد به‌