قافله را متوقف و اعلام کردند که می‌خواهم درباره موضوعی با مردم صحبت‌ کنم . ( این آیه‌ها نیز در آنجا نازل شد ) بعد دستور داد که منبری برایش‌ درست کنند . از جحاز شتر و چیزهای دیگر مرکز مرتفعی ساختند . حضرت رفت‌ بالای آن و مفصل صحبت کرد : « الست اولی بکم من انفسکم ؟ » قالوا بلی .
آنگاه فرمود : « من کنت مولاه فهذا علی مولاه » . بعد از این بود که این‌ آیه نازل شد : « الیوم یئس الذین کفروا من دینکم فلا تخشوهم و اخشون‌ الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی ».
اگر بخواهیم از جنبه تاریخی بحث کنیم ، باید یک یک کتابهایی از شیعه‌ و سنی و مخصوصا از اهل تسنن را که این حادثه را نقل کرده‌اند بیاوریم و بررسی کنیم . اینها را در کتابهایی مثل الغدیر یا ترجمه‌های آن نوشته‌اند .
کتابی را چند سال پیش در مشهد همین جوانان کانون نشر حقایق منتشر کردند که تقریبا زبده و خلاصه‌ای است در مسئله غدیر . برای مثل آقایان شاید خواندن آن

&gt می‌توان محرم شد . یک آدم جغرافیدانی که جغرافیای عربستان را خوب‌ بداند ، شاید دقیقا بتواند تعیین کند که آیا جده محذی با یکی از میقاتها هست یا نیست ؟ ما خودمان اول عمل نکردیم ولی بعد که در مدینه و مکه‌ نقشه‌های عربستان را پیدا کردیم ، به نظرمان آمد که جده محاذی با بعضی از میقاتها هست اگر آن نقشه‌ها درست باشد . کسانی که از جده بسوی مکه حرکت‌ می‌کنند چون می‌خواهند احتیاط کنند که از یکی از میقاتهای واقعی محرم شوند ، از جده می‌آیند به جحفه ، و جحفه از راه مدینه نزدیک . . . است . جحفه‌ میقات اهل شام است یعنی وقتی افراد از راه شام که شمال غربی [ مکه ] می‌شود می‌آمدند ، پس از پیمودن اندکی از راه به جحفه می‌رسیدند . پیغمبر اکرم آنجا را میقات قرار دادند برای مردمی که از آن راه می‌آیند . غدیر خم نزدیک جحفه است و محلی بوده که مسلمین در بازگشت از مکه وقتی به آن‌ نقطه می‌رسیدند متفرق می‌شدند ، اهل مدینه به مدینه می‌رفتند و دیگران نیز به شهرهای خود .