امامت و رهبری - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٨

مسئله‌ای به نام امامت مطرح است که اهل تسنن از اساس آنرا قبول ندارند نه اینکه در شرائطش با آنها اختلاف دارند . درست مثل مسئله نبوت است‌ در مقابل منکرین نبوت . شیعه امامت را در سطحی آنچنان بالا می‌برد که‌ قهرا اگر کسی آن فرضیه را پیش بکشد و قبول کند ، نمی‌تواند قبول نکند که‌ امام باید از طرف خدا تعیین شده باشد . همینطور که در نبوت هیچگاه‌ نمی‌گویند مردم بنشینند و نبی انتخاب کنند ، قهرا در مورد امام در آن‌ سطحی که شیعه می‌گوید نیز جای این حرف نیست که مردم بنشینند و چنان شخصی‌ را انتخاب کنند .
در جلسه پیش ما آن سلسله مراتب و شرایطی را انتخاب کنند . در باب‌ امامت می‌گوید عرض کردیم و رسیدیم به اینجا که شیعه مسئله را از بالا شروع می‌کند و می‌آید پائین . بعد می‌گویند برای اینکه این فقط یک فرضیه‌ نباشد باید ببینیم آیا واقعا با توجه به آنچه که ما در باب امامت در آن‌ سطح عالی می‌گوئیم ، پیغمبر اکرم کسی را برای این مقام تعیین کرده است ؟ آیا قرآن فرموده است یا نه ؟ اول در نظر داشتم که به همان ترتیب حرفهای خواجه در تجرید مطالب را عنوان بکنم ولی به مناسبت اینکه چند روز دیگر روز عید غدیر است ، به‌ نظرم رسید که بهتر اینست که ما همین آیات مربوط به غدیر را معنی و ترجمه بکنیم و شرح بدهیم .

بررسی آیه الیوم یس . . .