آیات دیگر در این زمینه نیز به گونه‌ای هستند که فکر و اندیشه را بر می‌انگیزد ب رای اینکه انسان بفهمد که در اینجا چیزی هست ، و بعد هم به‌ کمک نقلهای متواتر قضیه ثابت می‌شود . مثل آیه : « انما و لیکم الله و رسوله و الذین آمنوا الذین یقیمون الصلوش و یؤتون الزکوش و هم راکعون »[١] تعبیر عجیبی است : ولی امر شما خداست و پیغمبر و آنها که نماز را به پا می‌دارند و در حال رکوع زکات می‌دهند . زکات دادن در حال رکوع یک‌ کار عمومی نیست که بشود آنرا به صورت یک اصل کلی ذکر کرد بلکه این‌ مطلب نشان می‌دهد که اشاره به یک واقعه معین است . هم تصریح نکرده است‌ تصریحی که تمرد از آن نزد دوست و دشمن تمرد از قرآن شمرده شود ، و هم‌ تفصیح کرده است یعنی طوری بیان نموده که هر آدم بی غرضی می‌فهمد که در اینجا یک چیزی هست و اشاره به یک قضیه‌ای است . " « الذین یؤتون‌ الزکوش و هم راکعون »در حال رکوع زکات می‌دهند " یک امر معمولی نیست‌ ، یک قضیه استثنایی است که اتفاقا رخ می‌دهد . این قضیه چه بوده است ؟ می‌بینیم همه اعم از شیعه و سنی گفته‌اند که این آیه درباره علی بن‌ ابیطالب است .

سخن عرفا

آیات دیگری نیز هست که تدبر عمیق مطلب را روشن می‌کند . اینست که‌ عرفا از قدیم سخنی گفته‌اند و البته این سخن در خود شیعه هست و عرفا آنرا خوب بیان کرده‌اند . می‌گویند مسئله امامت و ولایت باطن شریعت است .
یعنی کسی به این مطلب می‌رسد که اندکی از قشر عبور کرده باشد و به‌ مغزولب پی برده

[١] سوره مائده آیه . ٥٥