امامت و رهبری - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٨

تعیین بکند و مردم هم هیچ حق دخالتی در امر حکومت نداشته باشند ؟ پیغمبر ( ص ) یک شخص معین را تعیین کرد و او هم شخص معینی را برای بعد از خودش تعیین کرد و او هم کس دیگر را ، و تا دامنه قیامت تکلیف امر حکومت اینست که همیشه تعیینی و تنصیصی است و قهرا این امر اختصاص به‌ ائمه ندارد چون ائمه دوازده نفرند و این تعداد مطابق معتقدات شیعه نه‌ قابل بیشتر شدن است و نه قابل کمتر شدن . طبق این سخن قانون کلی در باب‌ حکومت از نظر اسلام اینست که پیغمبر که حاکم بود باید حاکم بعد از خودش‌ را تعیین کند ، او هم حاکم بعد از خودش را و تا دامنه قیامت چنین باشد . اگر اسلام دنیا را هم بگیرد ( همانطور که نیمی از دنیا را گرفت و الان‌ هم جمعیتی در حدود هفتصد میلیون نفر ١ تحت لوای اسلام هستند ) و بنا بشود که مقررات اسلامی در تمام نقاط آن رعایت شود چه به صورت حکومت واحد و چه به صورت حکومتهای متعدد ، قانون همین است . پس اینکه می‌گوئیم‌ پیغمبر ( ص ) علی ( ع ) را تعیین کرد ، بر اساس همین اصل کلی بود که‌ حکومت باید تنصیصی و تعیینی باشد و مطابق این فلسفه اصلا لزومی ندارد که‌ حتی پیغمبر علی را از جانب خدا تعیین کرده باشد چون پیغمبر می‌توانست با وحی مطلبی را بیان کند و ائمه نیز هم ملهم هستند و هم از ناحیه پیغمبر علومی را تلقی کردند ولی بعد که اینطور نیست . پس اگر اصل کلی در حکومت از نظر اسلام این باشد [ که حکومت باید تنصیصی و تعیینی باشد ] ، حتی لزومی ندارد که پیغمبر ( ص ) علی ( ع ) را از طریق وحی تعیین کرده‌ باشد بلکه به نظر و صوابدید