امامت و رهبری - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٩
است . در " کافی " که معتبرترین کتاب حدیث شیعه میباشد ، این حدیث
هست . عمده اینست که این حدیث در کتابهای اهل تسنن هم هست . آنها در
روایتی به این عبارت نقل کردهاند : « من مات بغیر امام مات میتة
جاهلیة » [١] هر کس بدون امام بمیرد مانند اینست که در جاهلیت مرده
است . عبارت دیگری که نقل کردهاند اینست : « من مات و لیس فی عنقه
بیعة مات میتة جاهلیة » . آنکه بمیرد و در گردن او بیعت یک امام
نباشد ، مردنش از نوع مردن جاهلیت است . به عبارتی هم که شیعه نقل
میکند ، سنیها زیاد نقل کردهاند . عبارت دیگر : « من مات و لا امام له
مات میتة جاهلیة » . این عبارتها خیلی زیاد است و نشاندهنده اهتمام
زیاد پیغمبر اکرم به مسئله امامت است .
کسانی که امامت را تنها به معنی رهبری اجتماعی میدانند ، میگویند
ببینید پیغمبر اکرم به مسئله رهبری تا کجا اهمیت داده که معتقد شده است
اگر امت رهبر و پیشوا نداشته باشد ، اصلا مردنش مردن جاهلی است برای
اینکه صحیح تفسیر کردن و صحیح اجرا کردن دستورات اسلامی بستگی دارد به
اینکه رهبری ، رهبری درستی باشد و مردم پیوندشان را با رهبر محکم کرده
باشند . اسلام یک دین فردی نیست که کسی بگوید من به خدا و پیغمبر اعتقاد
دارم و بنابراین به هیچکس کاری ندارم . خیر ، غیر از خدا و پیغمبر ، تو
حتما باید بفهمی و بشناسی که در این زمان رهبر کیست و قهرا در سایه
رهبری او فعالیت کنی . آنها که امامت را به مفهوم مرجعیت دینی معنی
میکنند ، [ در معنی این حدیث ] میگویند کسی که میخواهد دین داشته باشد ،
باید مرجع دینی
[١] مسند احمد .