به نوعی دیگر . چطور شده است که شیعه امامت را جزء اصول دین می‌شمارد ولی اهل تسنن از فروع دین می‌شمارند ؟ علتش همان است که عرض کردم : مفهوم امامت در شیعه با آنچه که در اهل تسنن هست ، متفاوت است .

معنی امام

کلمه " امام " یعنی پیشوا . کلمه " پیشوا " در فارسی ، درست ترجمه‌ تحت اللفظی کلمه " امام " است و در عربی . خود کلمه امام یا پیشوا مفهوم مقدسی ندارد . پیشوا یعنی کسی که پیشرو است عده‌ای تابع و پیرو او هستند اعم از آنکه آن پیشوا عادل و راه یافته و درست رو باشد یا باطل و گمراه باشد . قرآن هم کلمه امام را در هر دو مورد اطلاق کرده است . در یک جا می‌فرماید : « و جعلناهم ائمة یهدون بامرنا »[١] ما آنها را پیشوایان هادی به امر خودمان قرار دادیم . در جای دیگر می‌گوید : « ائمة یدعون الی النار »[٢] پیشوایانی که مردم را به سوی آتش می‌خوانند . یا مثلا درباره فرعون کلمه‌ای نظیر کلمه امام را اطلاق کرده است : « یقدم قومه‌ یوم القیامة »[٣] که روز قیامت هم پیشاپیش قومش حرکت می‌کند . پس‌ کلمه امام یعنی پیشوا . ما به پیشوای باطل فعلا کاری نداریم ، مفهوم پیشوا را عرض می‌کنیم .
پیشوایی در چند مورد است که در بعضی از موارد اهل تسنن هم قائل به‌ پیشوایی و امامت هستند ولی در کیفیت و شخصش با ما اختلاف دارند . اما در بعضی از مفاهیم امامت اصلا آنها منکر چنین امامتی هستند نه اینکه قائل‌ به آن هستند و در فردش با ما اختلاف

[١] سوره انبیاء ، آیه . ٧٣ [٢] سوره قصص ، آیه . ٤١ [٣] سوره هود ، آیه . ٩٨