حدیث معروف رسول خدا خطاب به جابر درباره حفظ نشاط عبادت که : ²و لا تبغض الی نفسک عبادش الله فان العنت لا ارضا قطع و لا ظهرا ابقی‌» .
راجع به مدیریت افراد دیگر ، عصر امروز آنچنان برای آن اهمیت قائل‌ است که به قول آقای دکتر ابوطالب مهندس عصر ما را عصر مدیریت می‌نامند . این توجه و اهتمام مبتنی بر چند چیز است : الف - سرمایه انسانی هر اجتماعی بزرگترین سرمایه آن است . اینکه علی‌ علیه‌السلام علم را بر مال ترجیح می‌دهد ، چون علم نیروئی انسانی و سرمایه‌ای‌ انسانی است ولی ثروت ، نیرو و سرمایه‌ای است غیر انسانی . با فقدان این‌ سرمایه انسانی آن سرمایه غیر انسانی بلاست ولی با فقدان سرمایه غیر انسانی ، به وسیله آن سرمایه انسانی می‌توان آنرا تحصیل کرد و در اختیار گرفت . همچنانکه امروز می‌بینیم ملت جاهل ولی ثروتمند یعنی دارای‌ بزرگترین منابع زیر زمینی مثل ایران [١] و سعودی در مقابل ملتهای عالم‌ و فاقدان منابع خاضع و خاشعند . آنها از سرمایه اینها بهره‌برداری می‌کنند . در حدیث است : « الناس معادن کمعادن الذهب و الفضة » .
ب - این سرمایه‌های انسانی یعنی انسانها نیازمند به مدیریت و رهبری و اکتشاف و استخراج هستند همچنانکه فی المثل نفت نیازمند به اکتشاف و استخراج و تصفیه و بهره‌برداری است . بشر بر عکس حیوانات که مجهز به‌ نیروی خود کار غریزه‌اند ، فاقد غریزه است و در هدایت نیازمند به تحصیل‌ و اکتساب و به

[١] [ باید توجه داشت که این یادداشتها قبل از انقلاب اسلامی نوشته شده‌ است ] .