امامت و رهبری - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١٩
میسازد و این جهت بیشتر آنها را به همکاری و پیروی تشویق و نیروهای آنها را بسیج میسازد . در صفحه ٧٨ توضیح میدهد که شیوه غیر از هدف است ، ممکن است کسی هدفش مقدس باشد ولی شیوهاش نامقدس و خود سالاری ، ممکن هم هست هدف نامقدس باشد ولی شیوه که مربوط به اجراء است مردم سالاری باشد . ٢٨ - در صفحه ٨١ بحث خوبی تحت عنوان هدف نگری و پیرونگری باز کرده که برخی از رهبران توجهشان فقط به هدف است و به پیرو توجهی ندارند و بالعکس . دسته اول فقط به کمال مطلوب میاندیشند و به خواستهای فردی و تمایلات عاطفی و هوسهای اختصاصی پیروان توجه ندارند و احیانا با خشونت با آنها روبرو میشوند . دسته دوم به دست آوردن دل پیروان و جلب رضای خاطر آنان را مهمتر از هر مقصود میشمارند و چه بسا که نیمه راه به همین سبب تغییر جهت داده از مسیر اصلی و هدف اساسی خود منحرف شوند . میگوید ایجاد هماهنگی و تعادل میان هدف نگری محض و پیرونگری محض از اساسیترین مسائل رهبری ، و حل آن لازمه هر رهبری هنرمندانه و خوش فرجام است . ٢٩ - در صفحه ٨٦ تحت عنوان : " بهروزی خواست مشترک انسانها " توجیه ناروایی میکند از ریشه موفقیتها در رهبریهای بزرگ ، میگوید : " انسانها معمولا همه در انتظار روزی بهتر و روزگاری ، مرفهترند ، روزگاری که در آن همه چیز به کام دل آسانتر گردد ، در آن از جور و ستم ، آلودگی و نابسامانی ، رنج و بیماری اثری یافت نشود . . . قیامها ، عصیانها ، نویدها ، امیدها ،