علمای ناصبی ، اندلسی هستند و شاید در اندلس شیعه نداشته باشیم و اگر داشته باشیم خیلی کم است . محیی الدین ، اندلسی است ولی روی آن ذوق‌ عرفانی ای که دارد و معتقد است زمین هیچگاه نمی‌تواند خالی از ولی و حجت‌ باشد ، نظر شیعه را قبول کرده و اسم ائمه علیهم السلام را ذکر می‌کند تا می‌رسد به حضرت حجت و مدعی می‌شود که من در سال ششصد و چند محمد بن حسن‌ عسکری را در فلان جا ملاقات کردم . البته بعضی از حرفهایی که زده ضد این‌ حرف است و اصلا سنی متعصبی است ولی در عین حال چون ذوق عرفانی همیشه‌ ایجاب می‌کند که زمین خالی از یک ولی به قول آنها ( و به قول ائمه ما حجت ) نباشد ، این مسئله را قبول کرده و حتی مدعی مشاهده هم هست و می‌گوید من به حضور محمد بن حسن عسکری که اکنون از عمرش سیصد و چند سال‌ می‌گذرد و مخفی است رسیده و به زیارتش نائل شده‌ام .