می‌پذیریم و نه از دیگران انتظار داریم که به نام مصلحت و به خاطر اتحاد اسلامی از یک اصل از اصول خود دست بردارند . آنچه ما انتظار و آرزو داریم اینست که محیط حسن تفاهم به وجود آید تا ما که از خود اصول و فروعی داریم ، فقه و حدیث و کلام و فلسفه و تفسیر و ادبیات داریم‌ بتوانیم کالای خود را به عنوان بهترین کالا عرضه بداریم تا شیعه بیش از این در حال انزوا بسر نبرد و بازارهای مهم جهان اسلامی به روی کالای نفیس‌ معارف اسلامی شیعی بسته نباشد . اخذ مشترکات اسلامی و طرد مختصات هر فرقه‌ای نوعی خرق اجماع مرکب است‌ و محصول آن چیزی است که قطعا غیر از اسلام واقعی است ، زیرا بالاخره‌ مختصات یکی از فرق جزء متن اسلام است و اسلام مجرد از همه این مشخصات و ممیزات و مختصات وجود ندارد . گذشته از همه اینها ، طراحان فکر عالی اتحاد اسلامی که در عصر ما مرحوم‌ آیة الله العظمی بروجردی قدس الله سره در شیعه و علامه شیخ عبدالمجید سلیم و علامه شیخ محمود شلتوت در اهل تسنن در رأس آن قرار داشتند ، چنان‌ طرحی را در نظر نداشتند . آنچه آن بزرگان در نظر داشتند این بود که‌ فرقه‌های اسلامی در عین اختلافاتی که در کلام و فقه و غیره باهم دارند به‌ واسطه مشترکات بیشتری که در میان آنها هست می‌توانند در مقابل دشمنان‌ خطرناک اسلام دست برادری بدهند و جبهه واحدی تشکیل دهند . این بزرگان‌ هرگز در صدد طرح وحدت مذهبی تحت عنوان وحدت اسلامی که هیچگاه عملی‌ نیست نبودند . در اصطلاحات معمولی عرف ، فرق است میان حزب واحد و