ولی مثلا این آیه‌ای که جناب آقای مطهری در جلسه اول و در این جلسه روی‌ آن تکیه کردند که می‌گوید افرادی که نماز می‌خوانند و زکات می‌دهند در حالی‌ که رکوع می‌کنند ، و بعد استدلال کردند که این جز درباره حضرت علی و آن‌ حالتی که اتفاق افتاد که در حال رکوع انگشترش را داد نیست ، به نظر من‌ زیاد منطقی و معقول به نظر نمی‌رسد زیرا اولا ما در شرح حال حضرت علی‌ شنیده و خوانده‌ایم که ایشان در حال نماز اینقدر توجهش به خدا بود که‌ افراد را [ نمی‌شناخت ] و گفته‌اند حتی در حال وضو گرفتن نیز افرادی را که‌ از جلویش عبور می‌کردند نمی‌شناخت . چطور می‌شود که چنین شخصی در حال نماز باشد و آنقدر حواسش به دیگران باشد که آن فقیر از در وارد می‌شود و گدایی‌ می‌کند و کسی به او چیزی نمی‌دهد و حضرت انگشترش را بیرون می‌آورد و به او می‌دهد . و تازه این کار خوبی نیست که به گدا پول بدهیم . به گدا پول‌ دادن آنچنان اهمیت ندارد که انسان نمازش را اقلا به لحاظ روانی ناقص‌ کند یا بدان لطمه برساند . به علاوه زکات به انگشتر تعلق نمی‌گیرد و مطابق‌ فتوای فقهای شیعه جزء چیزهایی نیست که به آنها زکات تعلق می‌گیرد . گذشته از این ، عده‌ای که خیلی در این مورد تعصب دارند برای اینکه این‌ موضوع را بزرگتر جلوه دهند گفته‌اند که این انگشتر هم خیلی گرانقیمت بوده‌ در حالی که حضرت امیر انگشتر گرانقیمت دستش نمی‌کرده است . جواب : مسئله‌ای که ایشان گفتند یک افرادی هم باشند که در جهت مخالف‌ صحبت کنند ، البته برای همه جلسات یک امر مفیدی است . جواب این را من نباید بدهم . من همین قدر اقرار می‌کنم که کار خوب و مفیدی است .