القیامة . آن آیه در سوره بقره است : « و اذا ابتلی ابراهیم ربه بکلمات‌ فاتمهن قال انی جاعلک للناس اماما قال و من ذریتی قال لا ینال عهدی‌ الظالمین »[١] و آنگاه که خدا ابراهیم را با فرمانهایی آزمایش کرد و او این آزمایشها را به حد کمال و اتمام رساند . . .

ابراهیم ( ع ) در معرض آزمایشها - دستور مهاجرت به حجاز

خود قرآن راجع به آزمایشهای ابراهیم مطالبی ذکر کرده است ، از مقاومتش در مقابل نمرود و نمرودیها که حاضر شد در آتش برود و به آتشش‌ افکندند ، تا جریانهای دیگری که بعدها برایش رخ داد . یکی از آنها این‌ بود که یک فرمان عجیبی که اجرای آن جز برای کسی که در مقابل امر خدا تعبد مطلق داشته باشد و بی چون و چرا تسلیم باشد برای احدی ممکن نیست به‌ او می‌رسد . پیر مردی که اولاد نداشته ، برای اولین بار همسرش هاجر در سن‌ هفتاد هشتاد سالگی می‌زاید . به او دستور می‌رسد که از شام و سوریه باید بروی به منطقه حجاز و در همین محل فعلی مسجد الحرام این زن و بچه را بگذاری و خودت هم از آنجا بروی . این اصلا با هیچ منطقی جز منطق تسلیم‌ مطلق و اینکه چون امر خداست ( این را حس می‌کرده زیرا وحی بوده ) من‌ اطاعت می‌کنم ، جور در نمی‌آید . « ربنا انی اسکنت من ذریتی بواد غیر ذی‌ زرع عند بیتک المحرم ربنا لیقیموا الصلوش » . [٢] البته او خودش به‌ وحی الهی می‌داند که نهایت امر چیست ولی از عهده امتحان به خوبی بر آمد.

[١] سوره بقره آیه . ١٢٤ [٢] سوره ابراهیم ، آیه . ٣٧