امامت و رهبری - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦
یعنی اختلاف ما با قبول توحید و نبوت بود . اختلاف ما این شکل را داشت که آیا آنکه به حکم اسلام و قرآن باید جانشین پیامبر شود شخص معین و پیش بینی شده ا ست و یا شخصی که خود مردم او را به عنوان جانشینی انتخاب و تعیین میکنند ؟ اما شما یهودیان در حال حیات پیامبرتان مطلبی را پیش کشیدید که از ریشه ضد با دین شما و تعلیمات پیامبر شما بود . گذشته از اینها فرضا در موارد عادی چشم پوشی از زشتیهای تاریخ روا باشد در مواردی که با متن اسلام و اساسیترین مسأله اسلام یعنی مسئله رهبری مربوط است و سرنوشت جامعه اسلامی و ابسته به آن است چگونه رواست ؟ چشم پوشی و اغماض از چنین مسألهای در حکم اغماض و چشم پوشی از سعادت مسلمین است . به علاوه اگر در پیشگاه تاریخ حقوقی پایمال شده باشد ، خصوصا اگر صاحبان آن حقوق با فضیلتترین افراد امت باشند ، چشم پوشی از بیان حقایق تاریخ را جز همکاری زبان و قلم با شمشیر ستم نامی نمیتوان نهاد . ٢ - ایراد دوم این است که با طرح و بحث این مسائل ، تکلیف اتحاد اسلامی چه میشود ؟ آنچه بر سر مسلمین آمد که شوکت آنها را گرفت و آنها را زیر دست و توسری خور ملل غیر مسلمان قرار داد همین اختلافات فرقهای است . استعمار چه کهنهاش و چه نور ، بهترین ابزارش شعله ور ساختن این کینههای کهنه است . در تمام کشورهای اسلامی ، بلا استثناء ، دست افزارهای استعمار به نام دین و به نام دلسوزی برای اسلام دست اندر کار تفرقه میان مسلمیناند . آیا آنچه تا کنون از این رهگذر کشیده و چشیدهایم کافی نیست که باز هم ادامه دهیم ؟ . آیا طرح اینگونه بحثها کمک