اتمام حجت کامل کرده باشد . سؤال : ما می‌بینیم در خود قرآن تأکید زیادی شده بر اتحاد . با توجه به‌ اهمیت مسئله امامت و حضرت امیر ، چطور شده که این موضوع در قرآن به‌ طور صریح ذکر نشده و چرا خود پیغمبر در مواقع متعددی این موضوع را بیان‌ نفرمودند ؟ جواب این دو مطلب است . یکی اینکه چرا این موضوع در قرآن به طور صریح ذکر نشده و دیگر اینکه آیا پیغمبر اکرم این موضع را در مواقع متعددی‌ بیان فرمود یا نه ؟ و همچنین آیا قرآن کریم این موضوع را در جاهای مختلف‌ ذکر کرده است یا نه ؟ در مورد مطلب دوم ، حرف ما همین است که این‌ مسئله یک مسئله تاریخی است . حتی بسیاری از اهل تسنن قبول دارند که‌ پیغمبر اکرم این مطلب را در جاهای متعدد بیان کرده است . تنها در غدیر خم نبوده و این را در کتابهای امامت نوشته‌اند . جمله : « انت منی‌ بمنزلة هارون من موسی الا انه لا نبی بعدی » را حضرت در [ جریان ] تبوک‌ فرمود . و یا جمله : « لا عطین الرایة غذا رجلا یحب الله و رسوله و یحبه‌ الله و رسوله » را که مقام علی ( ع ) را تثبیت می‌کند ، حضرت در خندق‌ بیان نمود . حتی در اوایل بعثت بود که خطاب به قریش فرمود : هر کس از شما اول کسی باشد که با من بیعت می‌کند ، او وصی و وزیر ( و حتی وصی و وزیر و خلیفه ) من خواهد بود [ و چنین شخصی علی ( ع ) بود ] . قرآن هم همینطور است ، در یک جا و دو جا نیست . تنها مسئله‌ای که‌ هست و اتفاقا این نیز در کتاب خلافت و ولایت طرح شده ، اینست که چرا قرآن کریم اسم نبرده است ؟ چون به عقیده ما که قائلیم در قرآن تحریفی‌ صورت نگرفته یعنی چیزی از آن کم و یا