بسم الله الرحمن الرحیم در جلسه گذشته عرض کردیم که اساس فکر شیعه در مسئله امامت با فکر اهل تسنن مختلف است و این دو فکر از ریشه با یکدیگر اختلاف دارند . لهذا به این صورت درباره این مسئله بحث کردن که ما قائل به امامتیم ، آنها هم قائل به امامت ، ولی شرایط امامت از نظر ما و آنها متفاوت‌ است ، اساسا درست نیست . چون آن چیزی که شیعه به نام امامت معتقد است ، غیر از آن چیزی است که آنها به نام امامت معتقدند . کما اینکه‌ مسئله‌ای که به این شکل طرح می‌شود که آیا امامت به نص است یا به شورا یعنی آیا امام را پیغمبر باید تعیین کرده باشد یا مردم باید او را انتخاب بکنند نیز به این صورت صحیح نیست . زیرا آنچه شیعه در باب‌ امامت می‌گوید و می‌گوید به نص است ، غیر از آن چیزی است که اهل تسنن‌ می‌گویند و می‌گویند به شور است . نه اینکه درباره یک چیز بحث می‌کنند و یکی می‌گوید آن چیز به نص است و دیگری می‌گوید همان چیز به شور است . در واقع باید چنین گفت که در نظر شیعه