امامت و رهبری - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٢
بزرگترین ارزشها را برای جهاد قائل شده . در زندگی ائمه هم میبینیم که تمام دستورات و روش زندگیشان توجیه کننده این بوده که دنبال استیفای حقوق و بدست آوردن حق حاکمیت و حکومت بودهاند چه آنهایی که علنا مبارزه میکردند و چه آنها که یا در زندان و یا در مخفیگاه رهبریهای سازمانهای مخفی را داشتند . اینست که بنده نمیتوانم وظائف دیگری غیر از حکومت برای امامت توجیه بکنم زیرا حکومت آنها بر همه اعمال امامت توجیه خواهد شد . خواستیم توضیح بفرمائید . جواب : عرض کنم که شما مسئله مرز را خودتان مطرح کردید . من که اصلا کلمه مرز را به کار نبردم و صحیح هم نمیدانم که به کار برده شود . من عرض کردم که امامت درمیان شیعه در سطحی بالاتر از حکومت مطرح است که حکومت یکی از شئون امامت خواهد بود و آن سطح بالاتر ، سطح بیان و توضیح اسلام و مرجع بودن برای احکام دین است در سطح عصمت و خطا ناپذیری . ما میگوئیم یکی از شئون پیغمبر اکرم حکومت بود . این که مرز نیست . یکی از شئونی که پیغمبر اکرم در میان مردم داشت حکومت بود ولی این حکومت حکومت از ناحیه مردم و حقی نبود که مردم به او داده باشند ، حقی بود که خدا به او داده بود به دلیل اینکه او بشری بود فوق بشرهای دیگر . [ به عبارت دیگر پیغمبر ] به دلیل اینکه مبین احکام الهی بود و با عالم غیب اتصال معنوی داشت ، حکومت هم در میان مردم داشت . من که نخواستم مرزی میان دنیا و آخرت قائل بشوم و تفکیکی کرده باشم میان امام و حاکم و بگویم امام مربوط به آخرت مردم است و حاکم مربوط به دنیای مردم . اگر من اینطور گفته بودم ، ایراد شما وارد بود . ما میگوئیم در میان شیعه مسئله دیگری