باشد و جزء تعریف باشد ، باید هروقت جوهری را تصور کنیم ، لزوما آن را موجود هم بدانیم ، همینقدر که یک جوهر را تصور کردیم ، باید وجود داشته‌ باشد ، و حال آنکه خیلی وقتها جوهری را تصور می‌کنیم و نمی‌دانیم آیا موجود است یا نه ؟ مثلا آیا ماورای فلک الافلاک جسمی وجود دارد یا نه ؟ اگر موجود جزء تعریف جوهر باشد ، جسم هم که جوهر است . پس جسم باید ماورای‌ فلک الافلاک هم موجود باشد ، در حالیکه ما این را نمی‌دانیم .

متن

والدلیل علی أنه اذا لم یعن بالجوهر هذا لم یکن جنسا ألبته ، هو أن‌ المدلول علیه بلفظ الموجود لیس یقتضی جنسیته ، والسلب الذی یلحق به‌ لایزیده علی‌الوجود الا نسبة مباینه : و هذاالمعنی لیس فیه اثبات شی‌ء محصل‌ بعدالوجود ، ولا هو معنی لشی‌ء بذاته ، بل هو بالنسبته فقط ، فالموجود لافی‌ موضوع انماالمعنی الاثباتی فیه الذی یجوز أن یکون لذات ما ، هوالموجود ، و بعده شی‌ء سلبی و مضاف خارج عن الهویة التی تکون للشی‌ء . فهذا المعنی‌ ان أخذ علی هذا الوجه لم یکن جنسا ، وأنت قد علمت هذا فی المنطق علما متقنا . وقد علمت فی‌المنطق أیضا أنا اذا قلنا : کل " الف " مثلا ، عنینا کل‌ شی‌ء موصوف بأنه " الف " ولو کانت له حقیقه غیرالالفیه ، فقولنا فی‌ حدالجوهر : انه الموجود لافی موضوع ، معناه أنه الشی‌ء الذی یقال علیه‌ موجود لافی موضوع ، علی أن الموجود لافی موضوع محمول علیه ، وله فی نفسه‌ ماهیة مثل الانسان والحجر والشجر ، فهکذا یجب أن یتصور الجوهر حتی یکون‌ جنسا . والدلیل علی أن بین الامرین فرقا و أن الجنس أحدهما دون الاخر ، انک تقول لشخص انسان ما مجهول الوجود : انه لامحالة هو ما وجوده أن‌ لایکون فی موضوع ، ولا تقول : أنه لامحالة موجود الان لافی موضوع ، وکأنا قد بالغنا فی تعریف هذا حیث تکلمنا فی المنطق .