پيدايش مذاهب - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٢ - تحقيق و بررسى

١- « «كُتِبَ عَلَيْكُمْ الْقِتَالُ وَ هُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَ عَسَى‌ أَنْ تَكْرَهُواْ شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَ عَسَى‌ أَنْ تُحِبُّواْ شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌ لَّكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لَاتَعْلَمُونَ»؛ جهاد در راه خدا بر شما مقرّر شده در حالى كه براى شما ناخوشايند است، چه بسا چيزى را خوش نداشته باشيد، حال آن كه خير شما در آن است و يا چيزى را دوست داشته باشيد و حال آن كه شرّ شما در آن باشد و خدا مى‌داند و شما نمى‌دانيد.» [١]

در اين جا «تسليم» به احكام مهمّى همانند جهاد مربوط مى‌شود كه فلسفه آن بر بعضى مكتوم و ناشناخته بوده است.

٢- « «وَ مِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِى الصَّدَقاتِ فَإِنْ أُعْطُواْ مِنْهَا رَضُواْ وَ إِن لَّمْ يُعْطَواْ مِنْهَآ إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ* وَ لَوْ أَنَّهُمْ رَضُواْ مَآ اتاهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ قَالُواْ حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ رَسُولُهُ إِنَّآ إِلَى اللَّهِ راغِبُونَ»؛ بعضى از آنها در تقسيم غنايم بر تو خرده مى‌گيرد، هر گاه از آن به آنها داده شود راضى مى‌شوند، و اگر داده نشود خشم مى‌گيرند* (در حالى كه) اگر به آن چه خدا و پيامبرش به آنان داده راضى شوند و بگويند خداوند براى ما كافى است، و به زودى خدا و رسولش از فضل خود به ما مى‌بخشند ما رضاى او را مى‌طلبيم (براى آنها بهتر است)» [٢].

در اين جا «رضا» در برابر حقوق مختلف اجتماعى است كه بعضى روى حسّ خودخواهى سعى دارند همه را به خود تخصيص دهند و به حقّ خود راضى نيستند.

٣- « «وَ أُفَوِّضَ أَمْرِى إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ* فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئَاتِ مَا مَكَرُوا ...»؛ من كار خود را به خدا وامى‌گذارم، زيرا خداوند نسبت به بندگانش بيناست.

خداوند او را از نقشه‌هاى شوم آنان دور نگه داشت ...». [٣]

[١]. سوره بقره، آيه ٢١٦.

[٢]. سوره توبه، آيه ٥٨ و ٥٩.

[٣]. سوره غافر، آيه ٤٤ و ٤٥.