پيدايش مذاهب - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٣ - طرق آماده شدن زمينهها
دستگاههاى ارتباط جمعى و مجهّزترين وسايل تبليغاتى، يك اصلاح همه جانبه در سراسر جهان انجام پذيرد، آيا اعتقاد به چنين مسئوليّتى تخديركننده است يا محرّك؟
از آن چه گفتيم چنين نتيجه مىگيريم كه انتظار به مفهوم واقعى كلمه يك برنامه فوق العاده سازنده در تمام زمينهها اعم از زمينههاى فردى و اجتماعى است و هيچ جاى ابهام در اين بحث نيست.
دوباره تكرار مىكنيم كه مسأله انتظار نه تنها در ميان افراد دور افتاده و مخالف، بلكه گاهى در ميان جمعى از موافقان كماطّلاع نيز به طور كامل تحريف، بلكه مسخ شده و تمام اشكالات از همين مسخ و تحريف سرچشمه گرفته است.
پاسخ به يك سفسطه:
از آن چه پيرامون بحث «انتظار» ذكر شد، پاسخ ايراد ديگرى نيز روشن مىگردد و آن اين كه عدّهاى مىگويند: اگر شرط ظهور آن مصلح بزرگ پر شدن زمين از ظلم و فساد است، پس چرا ما در اين عصر و زمان، با فساد مبارزه كنيم و با ظلم و ستم بجنگيم؟ يا امر به معروف و نهى از منكر نماييم و آن انقلاب بزرگ را با اين عمل به تأخير افكنيم؟ نه تنها نبايد در جهت اصلاح گام برداشت بلكه براى تسريع آن ظهور، بايد به فساد بيشتر كمك نمود، تا شرط ظهور آن مصلح بزرگ زودتر تحقّق يابد!
اين سخن را مىتوان به شكل ديگرى تشريح كرد كه مكمّل بحث گذشته در مسأله تخديرى بودن انتظار بوده باشد به اين بيان كه مىگويند:
انتظار ظهور، نه تنها مانع مبارزه با ظلم و فساد نمىشود بلكه مردم را به همكارى با ظالمان و ستمگران تشويق مىكند و اين خود موهبت بزرگى براى