برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٥ - فضيلت تلاوت سوره

نجات مى‌بخشد.

و چه عزت و قدرتى از اين بالاتر كه در يك چشم بر هم زدن چنان ديار آلودگان را زير و رو مى‌كند كه اثرى از آن باقى نمى‌ماند.

(آيه ١٧٦))- «شعيب» و اصحاب «ايكه»! اين هفتمين و آخرين حلقه از داستانهاى پيامبران است كه در اين سوره آمده، و آن داستان پيامبر بزرگ خدا «شعيب» و قوم سر كش اوست.

اين پيامبر در سر زمين «مدين» (شهرى در جنوب شامات) و «ايكه» (آبادى معروفى نزديك مدين) زندگى داشت.

نخست مى‌گويد: «اصحاب ايكه رسولان (خدا) را تكذيب كردند» (كَذَّبَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ).

(آيه ١٧٧))- سپس به شرح اين اجمال پرداخته، مى‌گويد: «هنگامى كه شعيب به آنها گفت: آيا تقوا را پيشه نمى‌كنيد»؟ (إِذْ قالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَ لا تَتَّقُونَ).

در حقيقت دعوت شعيب از همان نقطه شروع شد كه ساير پيامبران شروع مى‌كردند دعوت به تقوا و پرهيزگارى كه ريشه و خمير مايه همه برنامه‌هاى اصلاحى و دگرگونيهاى اخلاقى و اجتماعى است.

(آيه ١٧٨))- سپس افزود: «من براى شما رسول امينى هستم» (إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ).

(آيه ١٧٩))- «پس تقوا را پيشه كنيد و از خدا بپرهيزيد و مرا اطاعت نماييد» كه اطاعتم اطاعت اوست‌ (فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ).

(آيه ١٨٠))- اين را نيز بدانيد كه «من در برابر اين دعوت از شما اجر و پاداشى نمى‌طلبم تنها اجر و مزد من بر پروردگار عالميان است» (وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى‌ رَبِّ الْعالَمِينَ).

(آيه ١٨١))- «شعيب» نيز مانند ساير پيامبرانى كه گوشه‌اى از تاريخشان در اين سوره قبلا آمده است بعد از دعوت كلى خود به تقوا و اطاعت فرمان خدا، در بخش دوم از تعليماتش روى انحرافات اخلاقى و اجتماعى آن محيط انگشت گذارد، و آن‌