برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨١ - فضيلت تلاوت سوره
استثناى همسرش- همگى نابود شدند.
لذا در دنباله آيه به اين موهبت كه به لوط ارزانى داشت اشاره كرده، مىفرمايد: «و ما او را از شهر و ديارى كه كارهاى پليد و زشت انجام مىدادند رهايى بخشيديم» (وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ).
«چرا كه آنها مردم بدى بودند و از اطاعت فرمان حقّ بيرون رفته بودند» (إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ).
(آيه ٧٥)- سپس به آخرين موهبت الهى در باره «لوط» اشاره كرده، مىگويد:
«و ما او را در رحمت خاص خويش داخل كرديم» (وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا).
«چرا كه او از بندگان صالح بود» (إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ).
(آيه ٧٦)- نجات نوح از چنگال متعصبان لجوج: بعد از ذكر گوشهاى از داستان ابراهيم و لوط، به ذكر قسمتى از سر گذشت يكى ديگر از پيامبران بزرگ يعنى «نوح» پرداخته، مىفرمايد: «و به ياد آور نوح را، هنگامى كه قبل از آنها (ابراهيم و لوط) پروردگار خود را خواند» و تقاضاى نجات از چنگال منحرفان بىايمان كرد (وَ نُوحاً إِذْ نادى مِنْ قَبْلُ).
اين نداى نوح ظاهرا اشاره به نفرينى است كه در سوره نوح آيه ٢٦ و ٢٧ نقل شده آنجا كه مىگويد: «پروردگارا! احدى از اين قوم بىايمان را روى زمين مگذار! چرا كه اگر بمانند بندگان تو را گمراه مىكنند، و نسل آينده آنها نيز جز كافر و فاجر نخواهد بود»! سپس اضافه مىكند: «پس ما دعاى او را مستجاب كرديم و او و خانوادهاش را از آن غم و اندوه بزرگ رهايى بخشيديم» (فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَنَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ).
«اهل» در اينجا معنى وسيعى دارد كه هم بستگان مؤمن او را شامل مىشود و هم دوستان خاص او را.
(آيه ٧٧)- در اين آيه اضافه مىكند: «ما او را در برابر قومى كه آيات ما را تكذيب كردند يارى كرديم» (وَ نَصَرْناهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا).