و آرامش هرگز خدا را بنده نيستند «اگر گوشه كوچك و از نسيمى عذاب پروردگارت دامنشان را بگيرد (چنان متوحش مى‌شوند كه) فرياد مى‌زنند اى واى بر ما! ما همگى ظالم و ستمگر بوديم»! (وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ). ولى چه سود كه اين بيدارى اضطرارى هم به حال آنها سودى ندارد.

(آيه ٤٧)- و در اين آيه اشاره به حساب و جزاى دقيق و عادلانه قيامت مى‌كند تا افراد بى‌ايمان و ستمگر بدانند به فرض كه عذاب اين دنيا دامانشان را نگيرد مجازات آخرت حتمى است، و دقيقا تمام اعمالشان مورد محاسبه قرار مى‌گيرد.

مى‌فرمايد: «و ما ترازوهاى عدل را در روز قيامت بر پا مى‌كنيم» (وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ).

در احاديث اسلامى مى‌خوانيم: ميزانهاى سنجش در قيامت، پيامبران و امامان و پاكان و نيكانى هستند كه در پرونده اعمالشان نقطه تاريكى وجود ندارد.

اين ترازوهاى سنجش آن چنان دقيق و منظم است كه گويى عين عدالت مى‌باشد. و به همين دليل بلا فاصله اضافه مى‌كند: «پس به هيچ كس در آنجا كمترين ظلم و ستمى نمى‌شود» (فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً). نه از پاداش نيكو كاران چيزى كاسته مى‌شود، و نه به مجازات بد كاران افزوده مى‌گردد.

اما اين نفى ظلم و ستم، مفهومش اين نيست كه در حساب دقت نمى‌شود بلكه «اگر به مقدار سنگينى يك دانه خردل (كار نيك و بدى) باشد ما آن را حاضر مى‌سازيم» و مورد سنجش قرار مى‌دهيم‌ (وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها).

«و همين قدر كافى است كه ما حسابگر اعمال بندگان باشيم» (وَ كَفى‌ بِنا حاسِبِينَ).

(آيه ٤٨)- شمه‌اى از داستان پيامبران: از اين آيات به بعد فرازهايى از زندگانى پيامبران كه آميخته با نكات بسيار آموزنده‌اى است بيان شده، كه بحثهاى گذشته را در زمينه نبوت پيامبر اسلام (ص) و درگيرى او با مخالفان، با توجه به‌