برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٧ - تحريم غنا

آنگاه به زحمات فوق العاده مادر اشاره كرده، مى‌گويد: «مادرش او را با ناتوانى روى ناتوانى حمل كرد» و به هنگام باردارى هر روز رنج و ناراحتى تازه‌اى را متحمّل مى‌شد. (حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلى‌ وَهْنٍ).

مادران در دوران باردارى گرفتار و هن و سستى مى‌شوند، چرا كه شيره جان و مغز استخوانشان را به پرورش جنين خود اختصاص مى‌دهند، و از تمام مواد حياتى وجود خود بهترينش را تقديم او مى‌دارند.

حتى اين مطلب در دوران رضاع و شير دادن نيز ادامه مى‌يابد، چرا كه «شير، شيره جان مادر است».

لذا به دنبال آن مى‌افزايد: «و دوران شير خوارگى او در دو سال پايان مى‌يابد» (وَ فِصالُهُ فِي عامَيْنِ).

همان گونه كه در جاى ديگر قرآن نيز اشاره شده است: «مادران فرزندانشان را دو سال تمام شير مى‌دهند» (بقره/ ٢٣٣) البته منظور دوران كامل شير خوارگى است هر چند ممكن است گاهى كمتر از آن انجام شود.

سپس مى‌گويد: توصيه كردم كه: «براى من و براى پدر و مادرت شكر به جا آور» (أَنِ اشْكُرْ لِي وَ لِوالِدَيْكَ).

شكر مرا به جا آور كه خالق و منعم اصلى تو هستم و چنين پدر و مادر مهربانى به تو داده‌ام و هم شكر پدر و مادرت را كه واسطه اين فيض و عهده‌دار انتقال نعمتهاى من به تو مى‌باشند.

و در پايان آيه با لحنى كه خالى از تهديد و عتاب نيست مى‌فرمايد: «بازگشت (همه شما) به سوى من است» (إِلَيَّ الْمَصِيرُ).

آرى! اگر در اينجا كوتاهى كنيد در آنجا تمام اين حقوق و زحمات و خدمات مورد بررسى قرار مى‌گيرد و مو به مو حساب مى‌شود.

(آيه ١٥)- و از آنجا كه توصيه به نيكى در مورد پدر و مادر، ممكن است اين توهّم را براى بعضى ايجاد كند كه حتى در مسأله عقائد و كفر و ايمان، بايد با آنها