برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٠ - ادامه سوره فرقان

تحت الشعاع قرار دهد و مجوز ريختن خون گردد.

هشتمين وصف آنها اين است كه: دامان عفتشان هرگز آلوده نمى‌شود «و زنا نمى‌كنند» (وَ لا يَزْنُونَ).

آنها بر سر دو راهى كفر و ايمان، ايمان را انتخاب مى‌كنند، و بر سر دو راهى امنيت و ناامنى جانها، امنيت را، و بر سر دو راهى پاكى و آلودگى، پاكى را، آنها محيطى خالى از هر گونه شرك و ناامنى و بى‌عفتى و ناپاكى با تلاش و كوشش خود فراهم مى‌سازند.

و در پايان آيه براى تأكيد هر چه بيشتر اضافه مى‌كند: «و هر كس يكى از اين امور را انجام دهد عقوبت و مجازاتش را خواهد ديد» (وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً).

(آيه ٦٩)- از آنجا كه اين سه گناه نهايت اهميت را دارد باز در اين آيه روى آن تكيه كرده، مى‌گويد: كسانى كه مرتكب اين امور شوند «عذاب آنها در قيامت مضاعف مى‌گردد، و با خوارى، جاودانه در عذاب خواهند ماند» (يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ يَخْلُدْ فِيهِ مُهاناً).

منظور از مضاعف شدن عذاب اين است كه بر هر يك از گناهان سه گانه كه در آيه قبل مذكور است مجازات جدا گانه‌اى خواهد شد كه مجموعا عذاب مضاعف است.

از اين گذشته گاه يك گناه سر چشمه گناهان ديگر مى‌شود، مانند كفر كه سبب ترك واجبات و انجام محرمات مى‌گردد، و اين خود موجب مضاعف شدن مجازات الهى است.

(آيه ٧٠)- ولى از آنجا كه قرآن مجيد هيچ‌گاه راه بازگشت را به روى مجرمان نمى‌بندد و گنهكاران را تشويق و دعوت به توبه مى‌كند، در اين آيه چنين مى‌گويد:

«مگر كسانى كه توبه كنند و ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند كه خداوند (گناهان آنان را) به حسنات مبدّل مى‌كند، و خداوند همواره آمرزنده و مهربان بوده است» (إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً).