برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٨ - فلسفه حجاب

توضيح اين مثل: نور ايمان كه در قلب مؤمنان است داراى همان چهار عاملى است كه در يك چراغ پر فروغ موجود است:

«مِصْباحٌ» همان شعله‌هاى ايمان است كه در قلب مؤمن آشكار مى‌گردد و فروغ هدايت از آن منتشر مى‌شود.

«زُجاجَةٍ» و حباب قلب مؤمن است كه ايمان را در وجودش تنظيم مى‌كند.

و «كَمِشْكاةٍ» سينه مؤمن و يا به تعبير ديگر مجموعه شخصيت و آگاهى و علوم و افكار اوست كه ايمان وى را از گزند طوفان حوادث مصون مى‌دارد.

و «شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ» (ماده انرژى‌زا) همان وحى الهى است كه عصاره آن در نهايت صفا و پاكى مى‌باشد و ايمان مؤمنان به وسيله آن شعله‌ور و پر بار مى‌گردد.

در حقيقت اين نور خداست، همان نورى كه آسمانها و زمين را روشن ساخته و از كانون قلب مؤمنان سر بر آورده و تمام وجود و هستى آنها را روشن و نورانى مى‌كند.

دلائلى را كه از عقل و خرد دريافته‌اند با نور وحى آميخته مى‌شود و مصداق‌ نُورٌ عَلى‌ نُورٍ مى‌گردد.

و هم در اينجاست كه دلهاى آماده و مستعد به اين نور الهى هدايت مى‌شوند و مضمون‌ «يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ» در مورد آنان پياده مى‌گردد.

و اين نور وحى بايد از آلودگى به گرايشهاى مادى و انحرافى شرقى و غربى كه موجب پوسيدگى و كدورت آن مى‌شود بر كنار باشد.

آن چنان صاف و زلال و خالى از هر گونه التقاط و انحراف كه بدون نياز به هيچ چيز ديگر تمام نيروهاى وجود انسان را بسيج كند، و مصداق‌ «يَكادُ زَيْتُها يُضِي‌ءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ» گردد.

(آيه ٣٦)- تا به اينجا ويژگيها و مشخصات اين نور الهى، نور هدايت و ايمان را در لا بلاى تشبيه به يك چراغ پر فروغ مشاهده كرديم، اكنون بايد ديد اين چراغ پر نور در كجاست؟ و محل آن چگونه است؟