برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٠ - فضيلت تلاوت سوره
مىدهد در غفلت باشند، آنچه از آنها سر زده تقصير است و ظلم بر خويشتن و ديگران.
(آيه ٩٨)- هيزم جهنم! در تعقيب آيات گذشته كه از سر نوشت مشركان ستمگر بحث مىكرد در اينجا روى سخن را به آنها كرده و آينده آنها و معبودهايشان را چنين ترسيم مىكند: «شما و آنچه را غير از خدا مىپرستيد آتشگيره جهنّميد»! (إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ).
آتشگيره جهنم و هيزمى كه شعلههاى آن را تشكيل مىدهد خود شما و خدايان ساختگى شماست، و همچون قطعههاى هيزم بىارزش يكى پس از ديگرى در جهنم پرتاب مىشويد! سپس اضافه مىكند: «شما وارد بر آن مىشويد» (أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ).
اول بتها را در آتش مىافكنند، سپس شما بر آنها وارد مىشويد، گويى خدايانتان با آتشى كه از وجودشان بر مىخيزد از شما پذيرايى مىكنند.
(آيه ٩٩)- سپس به عنوان نتيجه گيرى كلى مىفرمايد: «اگر اين بتها، خدايانى بودند هرگز وارد آتش دوزخ نمىشدند» (لَوْ كانَ هؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدُوها).
ولى بدانيد نه تنها وارد دوزخ مىشوند بلكه «جاودانه در آن خواهند بود» (وَ كُلٌّ فِيها خالِدُونَ).
(آيه ١٠٠)- براى توضيح بيشتر پيرامون وضع دردناك، اين «عابدان گمراه»، در برابر آن «معبودان بىارزش» مىگويد: «آنها در دوزخ، فريادها و نالههاى دردناك دارند» (لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ).
ممكن است اين زفير و ناله غم انگيز تنها مربوط به عابدان نباشد، بلكه شياطينى كه معبودشان بودند نيز در اين امر با آنها شريك باشند.
جمله بعد، يكى ديگر از مجازاتهاى دردناك آنها را باز گو مىكند و آن اينكه «آنها در دوزخ چيزى نمىشنوند» (وَ هُمْ فِيها لا يَسْمَعُونَ).
اين جمله ممكن است اشاره به اين باشد كه آنها سخنى كه مايه سرور و خوشحاليشان باشد مطلقا نمىشنوند، و تنها مستمع نالههاى جانكاه دوزخيان،