استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٩ - شجاج و جراح

اعضاى بدن هم جارى است؟

جواب: فرقى ميان اعضاى بدن نيست، در هر مورد پانزده درصد ديه عضو است.

سؤال ١٦٤٦- در مورد جراحت جائفه كه موجب فلج نيز مى‌گردد، دادگاه بايد ديه كدام يك از صدمات را تعيين نمايد؟ ديه جائفه يا فلج، يا هر دو را؟

جواب: بايد هر دو ديه پرداخت شود.

سؤال ١٦٤٧- اگر يكى از جراحتهاى حارصه، داميه و مانند آن در كف دست واقع شود ارش دارد، يا نسبت به ديه دست محاسبه مى‌شود؟

جواب: ظاهر اين است كه بايد ارش داده شود.

سؤال ١٦٤٨- همان طور كه استحضار داريد ديه جراحات وارده بر سر و صورت با توجّه به نوع جراحت متفاوت است و ديه مقرّره در هر مورد در قانون مجازات اسلامى پيش‌بينى شده است؛ مثلًا ديه حارصه (خراش پوست بدون آن كه خون جارى شود) يك شتر و ديه موضحه (جراحتى كه از گوشت بگذرد و پوست نازك روى استخوان را كنار زده و استخوان را آشكار كند) پنج شتر، و هكذا ... با توجّه به قبول اين واقعيّت كه ارش زمانى تعيين مى‌گردد كه براى جراحت و غيره شارع مقدّس ديه‌اى پيش‌بينى نكرده باشد، سؤال حقير اين است: در صورتى كه جراحتى (از هر نوع) بر صورت كسى وارد گردد و جراحت التيام يابد، ولى اثر جراحت بر روى پوست صورت مجنىٌّ عليه باقى بماند (به نحوى كه هر كس ببيند متوجّه آن اثر گردد) و از طرف ديگر نوعى نقص زيبايى ايجاد نمايد، آيا در چنين حالتى حاكم شرع مى‌تواند علاوه بر ديه مقرّره، ضارب را به پرداخت مبلغى به عنوان ارش (تحت عنوان نقص زيبايى) نيز محكوم نمايد؟

جواب: ظاهر ادلّه شرع اين است كه ديه براى جبران همه اين امور است و چيز اضافى لازم نيست؛ ولى اگر مجنىٌّ عليه مجبور شود هزينه‌هايى براى رفع نقايص‌