استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٠ - احكام نماز جمعه

مسأله ٣٩٠- احتياط واجب آن است كه نمازگزاران هنگام ايراد خطبه با طهارت باشند و رو به امام بنشينند و سكوت را رعايت كنند و به خطبه‌ها گوش فرا دهند؛ ولى اگر عمداً سخن بگويند نماز جمعه آنها باطل نمى‌شود؛ هرچند كار خلاف كرده‌اند.

مسأله ٣٩١- اذان دوّم (اذان بعد از خطبه‌هاى نماز جمعه) در روز جمعه بدعت و حرام است.

احكام نماز جمعه‌

مسأله ٣٩٢- اگر مأمومى، كه ركوع ركعت اوّل امام جمعه را درك كرده، به علّت كثرت جمعيّت، يا غير آن، نتواند در سجده‌ها با امام همراهى كند، در اين صورت اگر بتواند (پس از قيام امام براى ركعت دوّم) سجده‌ها را خود بجا آورده و قبل از ركوع، يا در حين آن به امام ملحق شود نمازش را ادامه دهد؛ ولى احتياط واجب در اين صورت اعاده نماز به صورت ظهر بعد از اتمام نماز جمعه است، و الّا بايد به همان حال باقى بماند تا امام به سجده‌هاى ركعت دوّم برسد، آنگاه دو سجده را به نيّت سجده‌هاى ركعت اوّل نماز خود، همراه با امام بجا آورد و سپس ركعت دوّم را فرادى بخواند و نمازش صحيح است.

مسأله ٣٩٣- اگر مأموم به قصد اتّصال به نماز، در ركوع ركعت دوّم تكبير بگويد و به ركوع برود؛ ولى شك كند كه ركوع امام را درك كرده يا نه؟ نماز جمعه او محقّق نمى‌شود، و احتياط واجب آن است كه آن نماز را به نيّت نماز ظهر به پايان برساند و سپس نماز ظهر را اعاده كند.

مسأله ٣٩٤- اگر مأمومين پس از اتمام خطبه‌ها و شروع نماز امام به عللى از اقتدا به او خوددارى كنند و امام را تنها بگذارند، نماز جمعه منعقد نشده و باطل است و امام مى‌تواند آن نماز را رها نموده و به نماز ظهر بپردازد.