استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٧ - فصل سى و هفتم احكام قسم خوردن

فصل سى و هفتم: احكام قسم خوردن‌

سؤال ١٢٥٦- اگر كسى قسم بخورد كه به مسجد نرود، آيا عمل كردن به اين قسم لازم است و شكستن آن كفّاره دارد؟

جواب: عمل كردن به اين قسم لازم نيست و شكستن آن كفّاره ندارد.

سؤال ١٢٥٧- فردى زنى را به عقد موقّت خود درمى‌آورد، زن مى‌گويد: «چون احتمال دارد حامله شوم، اجازه دخول نمى‌دهم» مرد قسم مى‌خورد در صورتى كه حامله شد او را به عقد دائم خويش دربياورد. آيا اين قسم واجب الوفاست؟

جواب: چنانچه به نام خدا قسم ياد كرده، عمل به اين قسم واجب است.

سؤال ١٢٥٨- لطفاً به سؤالات زير پاسخ دهيد:

الف) كفّاره قسم چه مى‌باشد؟

جواب: هرگاه عمداً با قسم خود مخالفت كند، بايد كفّاره بدهد؛ يعنى ده فقير را سير كند، يا بر آنها لباس بپوشاند، و اگر توانايى بر اينها نداشته باشد، بايد سه روز روزه بگيرد.

ب) اگر با زبان به يكى از سه واژه «و اللّه، باللّه، تاللّه» قسم ياد كرد كه فلان كار را انجام ندهد (البتّه نزد خودش، يعنى پيش خود قسم ياد كرد كه فلان كار را نمى‌كنم) آيا عمل بر اين قسم لازم است؟

جواب: اگر با زبان سوگند بخورد، كارى را انجام ندهد عمل به آن واجب است؛ مشروط بر اين كه كارى باشد كه شرعاً واجب يا مستحب نباشد.