استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧١ - فصل نوزدهم احكام صلح

فصل نوزدهم: احكام صلح‌

سؤال ٨٢٥- يكى از طرفين مصالحه مى‌داند كه اين صلح باعث تلف و تضييع حقّ او مى‌شود؛ ولى به خاطر فشار طرف مقابل و اعمال زور از ناحيه او، يا هر كس ديگر، تن به آن مصالحه مى‌دهد و ظاهراً قبول مى‌كند. آيا اين صلح ارزش دارد؟

جواب: مصالحه اجبارى اعتبارى ندارد؛ ولى اگر ظاهراً مصالحه درست بوده و بعد بخواهد ادّعاى اجبار كند، پذيرفته نيست؛ مگر اين كه دليل شرعى بر اين امر اقامه كند.

سؤال ٨٢٦- شخصى داراى چندين فرزند است. آيا در زمان حياتش و بدون اطّلاع بعضى از فرزندان، مى‌تواند مقدارى از املاكش را به بعضى ديگر از فرزندانش مصالحه كند؟

جواب: هر كس حق دارد در حال سلامت و در حال حيات خود هرگونه تصرّفى در اموال خود بنمايد و به هر كس ببخشد.

سؤال ٨٢٧- شخصى در زمان حيات خويش، تمام اموال خود را با شرايط زير به همسرش صلح نموده است.

الف) مادام الحياه اختيار منافع آن، حتّى خيار فسخ، با شخص مصالِح باشد.

ب) بعد از فوت مصالِح، متصالح لها هزينه تجهيز و انجام وصاياى او را بپردازد.

ج) متصالح لها حقّ واگذارى املاك مورد مصالحه را به غير در زمان حيات خود ندارد.