استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٠ - فصل چهل و پنجم احكام امر به معروف و نهى از منكر و دفاع

حال بنمايند.

سؤال ١٣٨٤- آيا به انگيزه نهى از منكر مى‌توان افرادى را كه مرتكب منكر مى‌شوند با رعايت شرايط و مراتب امر به معروف و نهى از منكر، مورد ضرب و جرح قرار داد، يا به اموال آنها خسارتى وارد كرد؟ و يا اين كه مراتب نهى از منكر در اين حد، از وظايف حكومت اسلامى و طبق قانون شرع است؟

جواب: امر به معروف و نهى از منكر در اين حد، مربوط به حكومت اسلامى است و در حدّ تبليغ و گفتن و نوشتن، وظيفه عموم مردم است.

سؤال ١٣٨٥- آيا در محيط مدارس امر به معروف و نهى از منكر، با نهى مسئولين مدرسه، از دانش‌آموزان ساقط مى‌شود؟

جواب: ساقط نمى‌شود؛ به شرحى كه در مسائل گذشته آمد.

سؤال ١٣٨٦- در برابر دولتهاى ظالم كه كوچكترين مسأله‌اى براى مسلمانان از اسرار محسوب مى‌شود، اگر اشخاصى به افشاى اين اسرار بپردازند، چه حكمى دارند؟ آيا نسبت به اين افراد هم بايد مراحل امر به معروف و نهى از منكر سپرى شود؟ و آيا اقدامات عملى و ضرب و جرح اين اشخاص نياز به اجازه حاكم شرع دارد؟

جواب: افشاى اين اسرار جايز نيست، و لازم است كه اين افراد را امر به معروف و نهى از منكر نمود؛ امّا اقدامات عملى نياز به اجازه حاكم شرع دارد.

سؤال ١٣٨٧- آيا صحبت كردن مرد با زن نامحرم جهت امر به معروف و نهى از منكر مشكلى دارد؟ اگر اين عمل در اتاق يا محلّ خلوتى انجام گيرد، چگونه است؟

جواب: اشكالى ندارد؛ مگر اين كه مفسده‌اى بر آن مترتّب شود.

سؤال ١٣٨٨- در شهرهاى بزرگ، مانند تهران، با وجود مفاسد مختلف، انسان هر طور كه فكر مى‌كند مى‌بيند شرايط امر به معروف و نهى از منكر موجود نيست؛ يعنى احتمال تأثير نمى‌رود، و از طرفى در احاديث و روايات آمده است كه: «در