استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٩ - فصل چهل و پنجم احكام امر به معروف و نهى از منكر و دفاع

اقدام عملى در آن باشد اجازه حاكم شرع يا مسئولان حكومت اسلامى لازم است.

سؤال ١٣٧٨- هرگاه نهى از منكر خود باعث عمل حرامى شود، مانند نگاه به زنان بى‌مبالات و آرايش كرده، آيا باز هم واجب است؟

جواب: بايد كارى كرد كه امر به معروف و نهى از منكر با اين امور مخلوط نشود؛ ولى نظرهاى قهرى اشكال ندارد.

سؤال ١٣٧٩- اگر آمر به معروف و ناهى از منكر، احتمال تأثير در مخاطب ندهد، يا احتمال تأثير آنى و زودگذر دهد، چه بايد بكند؟

جواب: همان مقدار كه اثر دارد، كافى است.

سؤال ١٣٨٠- آيا مى‌توان در جامعه اسلامى براى محو مظاهر فرهنگ غربى و تشبّه به بيگانگان كوشيد؟

جواب: با رعايت موازين اسلامى چنين كارى نه تنها جايز، بلكه لازم است.

سؤال ١٣٨١- آيا براى امر به معروف همه شرايط بايد وجود داشته باشد و با ساقط شدن يك شرط نمى‌توان امر به معروف كرد؟

جواب: همه شرايط شرعى بايد در آن جمع شود.

سؤال ١٣٨٢- آيا به دليل اين كه جامعه در وضعيّت اقتصادى دشوارى به سر مى‌برد، مى‌توان از فريضه امر به معروف و نهى از منكر دست كشيد؟

جواب: دشوارى شرايط اقتصادى ربطى به وظيفه امر به معروف و نهى از منكر ندارد.

سؤال ١٣٨٣- با وجود شرايط فعلى و وضعيّت جامعه كنونى، آيا حضرتعالى صلاح مى‌بينيد كه در بين بسيجيان گروههايى براى اين امر تشكيل شود؟

جواب: چنانچه آموزشهاى لازم را در زمينه امر به معروف و نهى از منكر و شرايط و ظرافتهاى آن ببينند كار بسيار خوبى است، بلكه در شرايطى واجب است؛ ولى نبايد بهانه‌اى به دست مخالفان بدهند، و رعايت ادب اسلامى را در هر