استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٩ - احكام جماعت

سوره را بخواند و خود را به امام برساند سپس احتياطاً نماز را اعاده كند.

ب) اگر در ساير اركان مانند سجدتين به امام نرسد، چه حكمى پيدا مى‌كند؟

جواب: هرگاه در اركان ديگر به امام نرسيده است، احتياط آن است كه آن نمازها را نيز اعاده كند.

سؤال ٣٣٦- در رساله حضرتعالى آمده است: «كسى كه يك ركعت عقب است وقتى امام تشهّد مى‌خواند، احتياط آن است كه زانوها را از زمين بلند كند و دست و سينه پاها را بر زمين بگذارد و همراه او تشهّد يا ذكر بخواند و اگر تشهّد آخر است، صبر كند تا امام سلام بگويد، بعد برخيزد»،

الف) آيا خواندن تشهّد يا ذكر، واجب است و اگر واجب است، بايد به چه نيّتى باشد؟

جواب: خواندن تشهّد واجب نيست و به نيّت ذكر مطلق مستحب بگويد.

ب) در تشهّد، نشستن به حالت تجافى و صبر كردن تا اتمام سلام، واجب است؟

جواب: احتياط آن است كه ترك نكند.

ج) اگر سلام را در حالت تجافى بعد از تشهّد عمداً و به قصد همراهى (البتّه بدون آگاهى) گفت، چه وظيفه‌اى در قبال آن نمازها دارد؟

جواب: نماز را اعاده كند.

سؤال ٣٣٧- اگر مأموم زودتر از امام از ركوع يا سجود، سر بلند كند، اوّل اينكه اگر مى‌داند كه اگر به ركوع يا سجود برود، به امام نخواهد رسيد چه وظيفه‌اى دارد؟ دوّم اين كه اگر شكّ دارد به امام خواهد رسيد يا نه، چه وظيفه‌اى دارد؟

جواب: در صورت اوّل لازم نيست بازگردد و نماز او درست است، و در صورت دوّم اگر اطمينان ندارد، وارد نشود.

سؤال ٣٣٨- آيا نمازگزار مى‌تواند قبل از امام جماعت، عمداً سلام نماز را بگويد؟

جواب: بهتر است بعد از او بگويد؛ ولى اگر قبلًا بگويد باطل نيست.