استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨ - فصل پنجم احكام مطهّرات

احكام وضو

سؤال ٥٩- شخصى چند سال پيش به علّت غدّه پروستات تحت عمل جرّاحى قرار گرفت، تا يك سال و نيم پيش هيچ گونه ناراحتى نداشته و فرايض دينى خود را انجام مى‌داد، اكنون مكرّر از وى ادرار خارج مى‌شود، به شكلى كه حتّى امكان رسيدن به دستشويى نيست، وظيفه او چيست؟

جواب: هرگاه توانايى داشته باشد كه خود را به اندازه وضو و نماز حفظ كند و بدن و لباس را پاك نگهدارد بايد اين گونه نماز بخواند و اگر اين حالت در وسط نماز دست مى‌دهد و مى‌تواند ظرف آبى در كنار خود بگذارد و وضو بگيرد بايد چنين كند و اگر اين كار طبق آنچه قبلًا گفته شد مشقّت شديد دارد مى‌تواند يك وضو براى نماز بگيرد و به همان حال نماز بخواند و بعداً نيز قضا لازم نيست.

سؤال ٦٠- اين جانب از مدّتى قبل دچار بيمارى داخلى شده‌ام؛ از نشانه‌هاى آن تكرّر ادرار و باد شكم مى‌باشد، گاهى فكر مى‌كنم شايد جنبه وسواس داشته باشد، فقط در هنگام وضو گرفتن و يا نماز خواندن و يا نشستن در يك جا مقيّدم كه چيزى از من خارج نشود؛ با توجّه به توضيحات فوق به دو سؤال زير پاسخ دهيد:

الف) آيا به احساس دوّم كه فقط در مواقع خاص (وضو و نماز) به من دست مى‌دهد اعتنا نكنم؟

جواب: در مورد شك، مخصوصاً اگر ناشى از وسواس باشد، ابداً اعتنا نكنيد.

ب) آيا به قطراتى كه امكان دارد بعد از چند دقيقه از من خارج شود اعتنا نكنم، يا حكم ديگرى مى‌فرماييد؟

جواب: اگر استبرا كرده‌ايد و قطرات مشكوك است كه بول است يا چيز ديگر، باز اعتنا نكنيد و اگر يقين داريد بول است، چنانچه تجديد وضو مايه مشقّت زياد مى‌شود يك بار وضو براى هر نماز كافى است.

سؤال ٦١- شخصى داراى دست و پاى اضافى است، چگونه وضو بگيرد؟