استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩ - فصل پنجم احكام مطهّرات

جواب: در صورتى كه دست اضافى بالاى مرفق باشد و يكى اصلى و ديگرى فرعى باشد، اصلى را بشويد كافى است و اگر هر دو مانند يكديگر هستند، هر دو را بشويد ولى مسح با يكى كافى است و اگر پايين مرفق باشد احتياطاً هر دو را بشويد و با هر دو مسح كند.

سؤال ٦٢- برادران جانبازى كه از گردن به پايين قطع نخاع هستند و قدرت انجام وضو و تيمّم و گرفتن نايب را ندارند، تكليفشان براى نماز چيست؟

جواب: اگر توانايى بر وضو و تيمّم و گرفتن نايب ندارند، با همان حال نماز بخوانند كافى است و در پيشگاه خداوند مقبول است.

سؤال ٦٣- كسى كه به علّت جراحات جنگى بول و غائط او بى‌اختيار خارج مى‌شود، با توجّه به اين كه هيچ گونه احساسى ندارد تا بفهمد چه موقع از او خارج مى‌شود، آيا مى‌تواند با يك وضو، دو نماز بخواند؟

جواب: در صورتى كه بول و مدفوع مرتّباً از او خارج مى‌شود، براى هر نماز يك وضو بگيرد و اگر احتمال مى‌دهد كه بعد از گرفتن وضو براى نماز اوّل چيزى از او خارج نشده، مى‌تواند نماز دوّم را با آن بخواند.

سؤال ٦٤- كسى كه از يك پا و يا از هر دو پا محروم است، چگونه وضو بگيرد؟

جواب: افعال وضو را بجا مى‌آورد و مسح پا از او ساقط است.

سؤال ٦٥- بعضى از فقها در موضوع شستن صورت در وضو تصريح كرده‌اند كه سفيدى دو طرف جلو سر (نزعتان) از حدّ صورت خارج است، آيا اين مطلب اتّفاقى است؟

جواب: در مورد خروج «نزعتان» ادّعاى اجماع شده است.

سؤال ٦٦- كسى كه يك دست يا هر دو دست او از مرفق قطع شده و وضو و تيمّم برايش ممكن نيست، تكليفش چيست؟

جواب: احتياط آن است كه اگر ممكن است صورت خود را زير شير يا مانند