استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧١ - مسائل متفرّقه ازدواج

مى‌برم، زيرا در منزل خودم احساس امنيّت نمى‌كردم. اكنون همسرم شرط بازگشت به زندگى و شروع مجدّد آن را منوط به عذرخواهى از همسر دوّم مى‌داند و مى‌گويد: «بايد از آن كتك‌كارى نيز بگذرى». اين امر موجب از بين رفتن غرور من نزد فاميل و فرزندانم مى‌باشد، لذا خواهشمند است شرعاً تكليف مرا در اين مورد معيّن كنيد.

جواب: چنانچه شما به همسر دوّم اهانت كرده‌ايد وظيفه شما اين است كه حلّيّت بطلبيد؛ ولى شوهر شما نمى‌تواند بازگشت به زندگى را مشروط به اين كار كند و اگر شوهر شما، شما را زده و مجروح كرده، بايد ديه بدهد يا از شما حلّيّت بطلبد و محيط امن و امانى را براى زندگى شما فراهم سازد و بدانيد اين گونه مشكلات جز با مدارا كردن طرفين و عفو و گذشت و رعايت اصول عدالت، حل نخواهد شد.

سؤال ١٠٩٤- دو سال پيش تجديد فراش كردم. از زمان ازدواج مجدّد، همسر اوّلم بنا را بر بى‌حرمتى، فحّاشى و اهانتهاى بسيار زننده گذاشته است. در آخرين بار همسر اوّلم پس از شكستن شيشه‌هاى درب ورودى منزل همسر دوّمم و ورود بعنف به منزل، با درگيرى با من و فحّاشى بسيار زننده و تهديد نسبت به همسر دوّم، با من درگير شد كه بى‌اختيار او را كتك زدم (البتّه چنانچه ديه‌اى داشته باشد، مرقوم فرماييد تا بپردازم). با اين توضيحات لطفاً بفرماييد كه آيا عذرخواهى همسر اوّلم از همسر دوّم به خاطر تهديدات زياد و فحّاشى و بدگويى و گفتن كلمات بسيار زننده و موهن، كه باعث تزلزل شديد زندگى من شده است، لازم است؟

جواب: اوّل اين كه شما بايد در چنين شرايطى با نهايت خويشتن‌دارى و صبر و حوصله و تحمّل مشكلات، رفتار نماييد و در بسيارى از موارد براى حفظ حيثيّت خود و جلوگيرى از تشنّج از حقوق خود بگذريد.

دوّم اين كه اگر همسر اوّل ناراحتى براى همسر دوّم ايجاد كرده (يا بالعكس)، بايد از طريق عذرخواهى و طلب حلّيّت جبران كند.