استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٢ - مسائل متفرّقه ازدواج

سؤال ١٠٩٥- با توجّه به اين كه قرار نامزدى تا قبل از وقوع عقد طبق قانون مدنى موجب علقه زوجيّت نمى‌باشد، لطفاً بفرماييد: رفتن دو نامزد پسر و دختر باكره، يا دو نامزد مرد و زن بيوه به تنهايى به خيابان يا خارج از شهر و يا به شهر ديگرى غير از شهر خود بمنظور تفريح و گردش جايز است؟ يا اين كه مشمول تعزيرند؟

جواب: مادام كه عقد شرعى خوانده نشده باشد جايز نيست.

سؤال ١٠٩٦- اين جانب مدّت سه سال است كه خواستگار دارم؛ ولى به علّت اين كه خواهر بزرگترم ازدواج نكرده، خانواده‌ام به خواستگارانم جواب ردّ مى‌دهند. در حال حاضر ٢٧ سال سن دارم. آيا جايز است كه بنده براى حفظ حرمت خواهرم ازدواج نكنم؟ اگر ازدواج كنم آيا در حقّ خواهرم خيانت كرده و دچار معصيت شده‌ام؟

جواب: شما شرعاً و اخلاقاً مى‌توانيد ازدواج كنيد و خيانت و بى‌احترامى نسبت به خواهرتان نخواهد بود.

سؤال ١٠٩٧- بعضى از دختران با سنّ بالا (٣٠ و ٣٥ سال) خود را در محدوديّتهايى از نظر ازدواج قرار مى‌دهند، مثلًا مى‌گويند: «فقط با سادات ازدواج مى‌كنيم». آيا در چنين شرايط سنّى، دختران مى‌توانند خود را در چنين محدوديّتهايى قرار بدهند، و ازدواج خود را به تأخير بيندازند؟

جواب: اين گونه محدوديّتها به مصلحت دختران نيست؛ حتّى اگر نذر كنند و آن نذر سبب مشكلاتى در زندگى آنان شود، آن نذر هم اعتبارى ندارد.

سؤال ١٠٩٨- بعضى از مؤمنين نذر مى‌كنند كه دختر خود را فقط به سيّد بدهند، بر اثر اين محدوديّتها گاهى برخى از دختران تا سن ٣٠ سالگى، بلكه بالاتر، هنوز ازدواج نكرده‌اند. آيا چنين وضعى، ظلم به دختران و خلاف عقل و شرع به حساب نمى‌آيد؟

آيا پدر و مادر از نظر دستور شرع، حق دارند كه چنين محدوديّتى را در ازدواج دختر خود ايجاد كنند؟