٥٢٠٢.عنه عليه السلام : و جَبَلَ جَلاميدَها ، و نُشُوزَ مُتونِها و أطْوادِها، فأرْساها في مَراسيها ، و ألْزَمَها قَراراتِها ، فمَضَتْ رُؤوسُها في الهَواءِ ، و رَسَتْ اُصولُها في الماءِ ، فأنْهَدَ جبالَها عَن سُهولِها ، و أساخَ قَواعِدَها في مُتونِ أقْطارِها و مَواضِعِ أنْصابِها ، فأشْهَقَ قِلالَها ، و أطالَ أنْشازَها ، و جَعَلَها للأرضِ عِمادا ، و أرَّزَها فيها أوْتادا ، فسَكَنَتْ على حَرَكَتِها . [٣]

١١٠٠

خَلقُ الماءِ

الكتاب :

وَ مِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْها الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْياها لَمُحْيِي الْمَوْتَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» . [٤]

حديث :

٥٢٠٠.امام على عليه السلام : و جنبش و لرزش زمين را، به وسيله صخره ها و كوهها، ميخكوب و استوار كرد .

٥٢٠١.امام على عليه السلام : حركات زمين را به وسيله صخره هاى عظيم و قلّه كوههاىِ بلند و محكم، متعادل كرد.

٥٢٠٢.امام على عليه السلام : و صخره ها و تپّه هاى بلند و كوههاى زمين را آفريد و آنها را در جاهاى خود استوار نگاهداشت ؛ پس ستيغ كوهها، در فضا برافراشته شد و ريشه هاى آنها در آب فرو رفت و كوههاى آن را از پستيها و دشتهايش برآمده ساخت و ريشه هاى آنها را در دل زمينهاى اطرافشان و جاهايى كه برقرار هستند فرو برد ، قلّه هاى آنها را به سوى آسمان كشيد و نوك آنها را دراز گردانيد ، آنها را تكيه گاه زمين و ميخهاى نگهدارنده آن قرار داد ؛ پس زمين در عين متحرّك بودن، آرام گرفت .

١١٠٠

آفرينش آبها

قرآن :

«و از نشانه هاى اوست كه تو زمين را خشك مى بينى و چون آب بر آن بفرستيم به جنبش آيد و گياه بروياند ، آن كس كه آن را زنده مى كند همان زنده كننده مردگان است كه او بر هر چيزى تواناست».

[١] نهج البلاغة : الخطبة ١ .[٢] نهج البلاغة: الخطبة٩١.[٣] نهج البلاغة: الخطبة ٢١١.[٤] فصّلت : ٣٩ .