٤٩١٧.الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ في وَصِيَّتِهِ لِلحَسَنِ عليه السلام ـ: مِن صِفَةِ العالِمِ ألاّ يَعِظَ إلاّ مَن يَقبَلُ عِظَتَهُ ، و لا يَنصَحَ مُعجَبا بِرَأيِهِ ، و لا يُخبِرَ بِما يَخافُ إذاعَتَهُ . [٤]

٤٩١٨.عنه عليه السلام : واضِعُ العِلمِ عِندَ غَيرِ أهلِهِ ظالِمٌ لَهُ . [٥]

٤٩١٩.عنه عليه السلام ـ فِي الحِكَمِ المَنسوبَةِ إلَيهِ ـ: نَقلُ الصُّخورِ مِن مَواضِعِها أهوَنُ مِن تَفهيمِ مَن لا يَفهَمُ . [٦]

٤٩٢٠.عنه عليه السلام ـ فِي الحِكَمِ المَنسوبَةِ إلَيهِ ـ: اِحذَر كَلامَ مَن لا يَفهَمُ عَنكَ ؛ فَإِنَّهُ يُضجِرُكَ . [٧]

٤٩١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن كه علم را نزد نااهل مى سپارد ، به سان كسى است كه جواهر، لؤلؤ و طلا را به گردن خوك ها آويخته باشد.

٤٩١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دُرّ را به گردن خوك ها نياويزيد.

٤٩١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : درّ را در ميان دهان سگ ها نيندازيد.

٤٩١٧.امام على عليه السلام ـ در وصيّت خود به امام حسن عليه السلام ـفرمود : از ويژگى هاى عالم آن است كه تنها كسى را اندرز مى دهد كه پذيراى آن باشد، و آن كه را فريفته رأى و نظر خويش است ، اندرز نمى كند ، و آنچه را كه از انتشارش بيم دارد ، گزارش نمى دهد.

٤٩١٨.امام على عليه السلام : آن كه علم را به نااهل مى سپارد ، بدان ستم كرده است.

٤٩١٩.امام على عليه السلام ـ چنان كه در حكمت هاى منسوب به ايشان آمده ـفرمود : جا به جا كردن صخره ها از جايگاه آنها ، از فهماندن به آن كه نمى فهمد ، آسان تر است.

٤٩٢٠.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـفرمود : از سخن گفتن به آن كه گفتارت را نمى فهمد ، پرهيز كن ، كه تو را سختْ رنج خواهد داد.

[١] سنن ابن ماجة : ١ / ٨١ / ٢٢٤ .[٢] تاريخ بغداد : ٩ / ٣٥٠ .[٣] تاريخ بغداد : ١١ / ٣١٠ .[٤] العدد القويّة : ٣٥٨ / ٢٢ .[٥] غرر الحكم : ١٠١٢٧ .[٦] شرح نهج البلاغة : ٢٠ / ٣٢٦ / ٧٣٢ .[٧] شرح نهج البلاغة : ٢٠ / ٢٨٢ / ٢٣١ .