كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللّه ُ النَّبيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ أَنْـزَلَ مَعَهُـمُ الْكِتـابَ بِالْحَـقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُـوا فِيهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فِيـهِ إِلاَّ الَّذِينَ أُوتُوهُ» . [١]

وَ مَا كَانَ النَّاسُ إِلاّ أُمَّةً وَاحِدَةً فَاخْتَلَفُوا وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيما فِيهِ يَخْتَلِفُونَ» . [٢]

الحديث :

٥٠٤٩.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : كانوا قَبلَ نُوحٍ اُمّةً واحِدَةً على فِطْرَةِ اللّه ِ لا مُهْتَدينَ و لا ضُلاّلاً ، فَبعَثَ اللّه ُ النَّبِيّينَ . [٣]

٥٠٥٠.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ و قد سُئلَ عن قولِ اللّه ِ: «كانَ النّاسُ ا: كانَ هذا قَبلَ نُوحٍ اُمّةً واحِدَةً ... كانوا ضُلاّلاً ، كانوا لا مُؤمنينَ و لا كافِرينَ و لا مُشْرِكينَ . [٤]

(انظر) الميزان في تفسير القرآن : ٢ / ١١١ ـ ١٥٧ .

١٠٥٤

مردم امّتى واحد بودند

قرآن :

«مردم يك امت بودند ، پس خدا پيامبران بشارت دهنده و ترساننده را بفرستاد و بر آنها كتاب بر حقّ نازل كرد تا آن كتاب در آنچه مردم اختلاف دارند حكم كند ولى جز كسانى كه بر آنها كتاب نازل شد در آن اختلاف نكردند» .

«و مردم جز يك امت نبودند ، ميانشان اختلاف افتاد . و اگر نبود و عده اى كه پيش از اين از جانب پروردگارت مقرّر گشته بود بى گمان در آنچه بر سر آن اختلاف مى كنند داورى شده بود» .

حديث :

٥٠٤٩.امام باقر عليه السلام : پيش از نوح، مردم يك امت بودند و بر سرشت خدايى ؛ نه رهيافته و نه گمراه . پس خداوند پيامبران را برانگيخت .

٥٠٥٠.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از آيه «مردم يك امت بودند» ـفرمود : پيش از نوح، مردم يك امت بودند ... در سرگشتگى به سر مى بردند. نه مؤمن بودند ، نه كافر و نه مشرك .

[١] البقرة : ٢١٣ .[٢] يونس : ١٩ .[٣] مجمع البيان : ٢/٥٤٣ .[٤] تفسير العيّاشي : ١/١٠٤/٣٠٦ .