ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٥٢
٤٦٣٤.عنه عليه السلام : ما مِن مؤمنٍ يَخذُلُ أخاهُ و هُو يَقْدِرُ على نُصْرَتهِ إلاّ خَذَلَهُ اللّه ُ في الدُّنيا و الآخِرَةِ . [١]
٤٦٣٥.عنه عليه السلام : ما مِن مؤمنٍ بَذَلَ جاهَهُ لأخيهِ المؤمنِ إلاّ حَرَّم اللّه ُ وَجْهَهُ على النّارِ و لَم يَمَسَّهُ قَتَرٌ و لا ذِلَّةٌ يَومَ القِيامَةِ . و أيُّما مؤمنٍ بَخِلَ بِجاهِهِ على أخيهِ المؤمنِ و هُو أوْجَهُ جاها مِنهُ إلاّ مَسَّهُ قَتَرٌ و ذِلَّةٌ في الدُّنيا و الآخِرَةِ ، و أصابَتْ وَجْهَهُ يَومَ القِيامَةِ لَفَحاتُ النِّيرانِ مُعَذَّبا كانَ أو مَغْفورا لَهُ . [٢]
٤٦٣٦.عنه عليه السلام : أيُّما رجُلٍ مِن شِيعَتِنا أتاهُ رجُلٌ مِن إخْوانِنا فاسْتَعانَ بهِ في حاجَةٍ فلَم يُعِنْهُ و هُو يَقْدِرُ ، ابْتَلاهُ اللّه ُ عزّ و جلّ بأنْ يَقْضيَ حوائجَ عَدُوٍّ مِن أعْدائنا يُعذّبُهُ اللّه ُ علَيهِ يَومَ القِيامَةِ . [٣]
٤٦٣٧.عنه عليه السلام : أيُّما مؤمنٍ حَبَسَ مؤمنا عن مالِهِ و هُو مُحتاجٌ إلَيهِ لَم يَذُقْ و اللّه ِ مِن طَعامِ الجَنّةِ ، و لا يَشْرَبُ مِن الرَّحيقِ المَخْتومِ . [٤]
٤٦٣٤.امام صادق عليه السلام : هر گاه مؤمنى بتواند برادر خود را يارى رساند، اما تنهايش گذارد، خداوند در دنيا و آخرت او را تنها گذارد .
٤٦٣٥.امام صادق عليه السلام : هيچ مؤمنى نيست كه از آبروى خود براى برادر مؤمنش مايه بگذارد، مگر آن كه خداوند روى او را بر آتش حرام گرداند و در روز قيامت سختى و خوارى به او نرسد، و هر مؤمنى كه از برادر مؤمن خود مقام و آبروى بيشتر داشته باشد، اما در استفاده از مقام و آبروى خود براى كمك به او دريغ ورزد، در دنيا و آخرت سختى و خوارى بيند و در روز قيامت شعله هاى آتش، چهره اش را فرو گيرد ، خواه دوزخى باشد يا آمرزيده .
٤٦٣٦.امام صادق عليه السلام : هرگاه يكى از برادران ما دست حاجت به سوى يكى از شيعيان ما دراز كند و او بتواند كمكش كند و دريغ ورزد، خداوند عزّ و جلّ او را به برآوردن نياز يكى از دشمنان ما مبتلا مى كند و به سبب آن در روز قيامت عذاب شود .
٤٦٣٧.امام صادق عليه السلام : هر مؤمنى كه برادر مؤمن نيازمند خود را از مال خويش محروم كند ، به خدا قسم كه طعم خوراك بهشت را نچشد و از شراب ناب سر به مهر [بهشت ]ننوشد .
[١] بحار الأنوار : ٧٤/٣١١/٦٧ .[٢] تنبيه الخواطر : ٢/٨٠ .[٣] ثواب الأعمال : ٢٩٧/١ .[٤] ثواب الأعمال : ٢٨٦/٢.